Ήρθε με mail...

Ενας παπάς αποφασίζει, οτι μια επίδειξη θα έδινε άλλη βαρύτητα στο κυριακάτικο κήρυγμα, γι αυτό έβαλε 4 σκουλήκια σε 4 μπουκάλια.

-Το πρώτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε οινόπνευμα
-Το δεύτερο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε καπνό
-Το τρίτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε σπέρμα
-και το τέταρτο σκουλήκι σε μπουκάλι που περιείχε καθαρό νερό.

Στο τέλος του κηρύγματός του ο παπάς δίνει τα αποτελέσμα της διαδικασίας αυτής:

- το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι του αλκοόλ, πέθανε
- το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι του καπνού, πέθανε
- το σκουλήκι που τοποθετήθηκε στο μπουκάλι με το σπέρμα, πέθανε
- αυτό μόνο που τοποθετήθηκε μέσα στο καθαρό νερό έζησε.

Ο παπάς απευθυνόμενος στο εκκλησίασμα ρώτησε: "Ποιό είναι λοιπόν το ηθικό δίδαγμα, από αυτήν την παραβολή;"

Και μια γριούλα από το βάθος της εκκλησίας αναφωνεί:

"ΌΣΟ ΠΙΝΟΥΜΕ, ΚΑΠΝΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΗΔΙΟΜΑΣΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΠΙΑΣΟΥΜΕ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ!!!!"

Γίνετε Εθελοντές Αιμοδότες (αν σας αφήσουν)

(Ξαναδιαβάζω το παρακάτω ποστ που έγραψα χτες. Δεν μου αρέσει το ύφος μου. Αναρωτήθηκα και την ώρα που το έγραφα αν λαϊκίζω και ναι, λαϊκίζω. Αλλά όσο το έγραφα τόσο οργιζόμουν, ενθυμούμενος και άλλα περιστατικά. Συγγνώμη για το ύφος μου, αλλά δεν παίρνω και πίσω λέξη από όσα έγραψα).

 

Η αιμοδοσία είναι μια πράξη ζωής. Δεν δίνεις αίμα, αλλά 10 λεπτά από το χρόνο σου. Αν ταιρίαξει με τον δικό τους, βέβαια.
Εξηγούμαι: Την περασμένη Τρίτη, με πήρε τηλέφωνο μια φίλη μου. Χρειαζόταν αίμα για μια συγγενή της, η οποία και θα χρειαστεί πολλές φιάλες. Έχοντας περάσει οριακά οι τρεις μήνες από την τελευταία φορά που έδωσα, φυσικά και προσφέρθηκα αμέσως. Μου είχε ζητηθεί από άλλου τις ίδιες μέρες και για άλλο άτομο, επίσης με μεγάλη ανάγκη, όπου επίσης είχα προσφερθεί, αλλά ζυγίζοντας τις καταστάσεις, αποφάσισα να δώσω για την δεύτερη (στην πρώτη περίπτωση είχε ήδη δώσει ο αδελφός μου).
Της απάντησα οκ, φυσικά, θα πάω στο νοσοκομείο που βρίσκεται κοντά στη δουλειά μου (10 λεπτά με τα πόδια).
Την επομένη με πήρε τηλέφωνο και με πληροφόρησε ότι από το νοσοκομείο που νοσηλεύεται το συγγενικό της πρόσωπο (Ευαγγελισμός) της είπαν "όχι σε άλλο νοσοκομείο, εδώ γιατί πολλές φορές δεν μας έρχονται οι φιάλες από τα άλλα νοσοκομεία". Έφαγα ένα σοκ, είπα το αναμενόμενο "ΜΑ ΤΙ ΜΑΛΑΚΕΣ ΕΙΝΑΙ", μου είπε ότι η αιμοδοσία στον Ευαγγελισμό είναι 8.30-14.00, δεν έχει το απόγευμα και αν δεν μπορώ λόγω δουλειάς, δεν πειράζει, καταλαβαίνει. Είπα ότι θα προσπαθήσω.
Σαν σύγχρονος άνθρωπος, όταν είδα ότι δεν έβγαινε το πρόγραμμα από τη δουλειά έυκολα, μπήκα στο ίντερνετ και είδα στο σάιτ του Ευαγγελισμού "ώρες αιμοληψίας Δ-Π 8.30-14.00, Σ-Κ, Αργίες 8.30-14.00". ΟΚ, λοιπόν, θα πάω το Σάββατο. Δεν πήρα τηλέφωνο γιατί είμαι της φιλοσοφίας να μην ενοχλώ για πληροφορίες όταν μπορώ να τις πάρω από αλλού. ΚΑΚΩΣ.
Πήγα σήμερα λοιπόν στον Ευαγγελισμό και είδα στην αιμοδοσία μια ταμπέλα (τι ταμπέλα, μια τυπωμένη Α4): "Από 26-5, αιμοληψίες Δ-Π 8.30-14.00". ΌΧΙ Σαββατοκύριακα, δηλαδή.
Μην μπορώντας να το πιστέψω, μπήκα μέσα και ρώτησα, μαζί με άλλο ένα παλληκάρι. Αυτό δεν άλλαξε τίποτα. Ίσχυε το Α4. Λόγω έλλειψης προσωπικού και δεν ξέρουν πότε θα ξαναρχίσουν. Μου επιβεβαίωσε σε ερώτηση για την συνεργασία με άλλα νοσοκομεία ότι ναι μεν θα πάρουν τηλεφωνική έγκριση, αλλά λόγω ελλείψεων μπορεί και να μην τους πάει το αίμα. Μας έδωσε τα τηλέφωνα του Λαϊκού και του Ιπποκράτειου, αφού είπα στο παλληκάρι ότι στο Λαϊκό ξέρω ότι έχει αιμοληψία και το ΣΚ. Ξεράδια ξέρω. Πληροφορήθηκα ότι και στο Λαϊκό έχουν σταματήσει οι αιμοληψίες το ΣΚ.
Έμεινα μαλάκας.
Ποιος περιμένετε βρε κρετίνοι, να δώσει αίμα, μόνο εργάσιμες μερες και ώρες? Οι φαντάροι και οι δημόσιοι υπάλληλοι, που παίρνουν άδειες? Οι συνταξιούχοι? Οι φοιτητές? Οι καλόγεροι της Μονής Βατοπεδίου? Σας (Μας) φτάνουν αυτοί? ΠΑΤΕ ΚΑΛΑ ΡΕ?
Χέσε το ότι αυτή το φορά μιλάμε για συγγενή φίλης μου. Πως θα γίνει κανείς εθελοντής αιμοδότης? Πως θα συγκεντρωθεί αίμα? ΓΙΑΤΙ ΜΑΣ ΠΡΗΖΕΤΕ "ΔΩΣΤΕ ΑΙΜΑ"? ΠΩΣ ΒΡΕ ΚΡΕΤΙΝΟΙ?
Αλλά στα παπάρια σας. Όταν θα χρειαστείτε εσείς αίμα, θα γίνουν αερομεταφορές με ελικόπτερα. Όταν ένας υπουργός (ή πρώην, όπως ο Αλέκος Παπαδόπουλος) χρειαστεί επειδή έπαθε έμφραγμα, θα βρει αμέσως κρεββάτι σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Η φίλη μου η Αλεξάνδρα, προ δύο ετών, χρειάστηκε 15 μέρες. Όταν ένας βουλευτής (Ευθυμίου) φάει μια στο κεφάλι από εναν ανεγκέφαλο-δολοφόνο, θα μείνει στο νοσοκομείο και μια μέρα για προληπτικούς λόγους. Γιατί θα βρεθεί κρεββάτι. Όποιος από εμάς, δέσιμο και στην ευχή του (όποιου) θεού.
Λαϊκίζω? Μπορεί.
Αλλά έχουμε ξεπεράσει όλα τα όρια.
Α, και μια ακόμα σημείωση: Γιατί ακόμα και οι πολιτικοί, οι οποίοι (τουλάχιστον από τα δυο μεγάλα κόμματα) μας σπρώχνουν προς την ιδιωτική υγεία (κλινικές, νοσοκομεία κλπ) όταν έχουν κάτι σοβαρό, πάνε στα δημόσια νοσοκομεία? Το έχετε σκεφτεί?
Γιατί στα ιδιωτικά, για σοβαρές περιπτώσεις, είσαι στο έλεος του (όποιου) θεού. Γιατί η σοβαρή υποδομή κοστίζει και δεν φέρνει κέρδος. Και οι ιδιωτικές επιχειρήσεις, δεν κάνουν φιλανθρωπίες.
Συγγνώμη για τον λαϊκισμό. Αλλά αν γράψω αυτά που θέλω, αυτά που μου έρχονται, θα με τραβάνε στα δικαστήρια.