Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φιλοσοφίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα φιλοσοφίες. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 11 Μαρτίου 2013

Στιγμές!

Διάβασα αυτό το σούπερ κείμενο http://combustions.tumblr.com/post/45114891422 γραμμένο από τον αγαπημένο Δομιανό, κοινοποιημένο στο facebook από αγαπημένο άτομο.

Από κάτω, "like" από δεύτερο αγαπημένο φίλο.

Όλους μας έφερε κοντά, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, η θέληση μας στο να αλλάξουν τα πράγματα, να γίνουν δικαιότερα, καλύτερα. Και το διαδίκτυο, αλλά η σχέση μας έγινε δυνατή από τη φυσική γνωριμία.

Και μου ήρθε στιγμιαία αναλαμπή:

Ναι ρε γαμώτο, ακόμα μπορούμε, είμαστε αρκετοί για να τον αλλάξουμε.

Παρασκευή 20 Αυγούστου 2010

Διακοπές, μέρος Β' και τελευταίο!



Λοιπόν, αγαπούλες, την κάνω για δέκα μέρες για το δεύτερο σκέλος τον διακοπών. Όχι ότι αν δεν σας το έλεγα, θα γινόταν και τίποτα, με τη συχνότητα που γράφω εδώ μέσα τελευταία, μάλλον νομίζετε ότι είμαι σε μόνιμες διακοπές. Δεν πρόκειται να το παρατήσω το μπλογκ, ούτε να απολογηθώ που δεν έγραφα. Οι τελευταίοι μήνες ήταν για όλους περίεργοι, η διάθεση όχι από τις καλύτερες αλλά το κυριότερο, το μυαλό όχι πολύ καθαρό. Αν λοιπόν δεν έχεις καθαρές τις δικές σου σκέψεις, πως να τις μοιραστείς με άλλους;

Βέβαια, τώρα που είναι ζόρικα τα πράγματα, θα έπρεπε να γράφουμε όλοι όσοι νομίζουμε ότι έχουμε κάτι να πούμε. Ίσως όμως και να "καήκαμε" γράφοντας ανελέητα όσο καιρό ναι μεν έπρεπε, αλλά τα πράγματα δεν ήταν τόσο σκατά.

Μαζεύουμε δυνάμεις λοιπόν, ανασυντασσόμαστε και από φθινόπωρο περνάμε στην αντεπίθεση! Όσο και να μας πιέζουν οι "από πάνω", όσο και να μας βάζουν τα 2 πόδια σε ένα παπούτσι -ή και σε κανένα- εμείς πρέπει και μπορούμε να μείνουμε όρθιοι.

Κανένα οικονομικά σύστημα δεν λειτουργεί χωρίς τους ανθρώπους που παράγουν τον πλούτο. Και αυτοί σίγουρα δεν είναι οι καπιταλιστές, βιομήχανοι και τραπεζίτες. Είναι ο καθένας από εμάς και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ. Και όσο περισσότεροι το συνειδητοποιήσουμε αυτό, όσο γρηγορότερα, τότε θα έχουμε ελπίδα.



Κουράγιο λοιπόν, μαζέψτε δυνάμεις, ψηλά το κεφάλι και ΜΗΝ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΣΤΕ ΚΑΝΕΝΑΝ που λέει ότι θα "κάνει πράγματα για εσάς, για το καλό σας και το καλό του συνόλου". Κόμματα, εργατοπατέρες και λοιπούς εκπροσώπους.

Η δύναμη μας είναι στην μεταξύ μας αλληλοκατανόηση, ανοχή, αντοχή και αλληλεγγύη.
Αυτός που σας επιβουλεύεται πραγματικά, δεν είναι ο γείτονας, ο μετανάστης, ο συνάδελφος, ο ανταγωνιστής. Είναι αυτός που προσφέρεται να βρει εκείνος "λύσεις" για εσάς, για "το καλό της κοινωνίας".

Και θα κάνουμε την επανάσταση τραγουδώντας αυτό ως ύμνο:



Και όπως είπαμε, να γελάτε:

ΤΟ ΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΗ, ΤΑΡΑΖΕΙ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΚΡΑΤΗ.



Σάββατο 10 Ιουλίου 2010

Μίλα Ρε!

Τεράστιοι Tsopana Rave, από το 1997. 13 χρόνια πριν, θα μπορούσε να είναι γραμμένο και για σήμερα.



(οι στίχοι από το stixoi.info)
Στίχοι: Tsopana Rave
Μουσική: Tsopana Rave
Πρώτη εκτέλεση: Tsopana Rave


Μπορείς να δέσεις στο λαιμό του φίλου σου μια πέτρα ;
να του τινάξεις τα μυαλά από τα έξι μέτρα ;
Μπορεί να είσαι τέλειος, μπορείς να με μαντρώσεις ;
μπορώ να ζω χωρίς αυτό, μπορείς να με σκοτώσεις ;
Θα βρω επιτέλους μια δουλειά, ποια πόρτα να χτυπήσω ;
Θα κατουρήσεις μια ποδιά ναρθώ να τη φιλήσω ;
Μπορείς να φύγεις από 'δω, μπορείς να το βουλώσεις ;
μπορείς να μη με σκέφτεσαι, μπορείς να με προδώσεις ;

ΜΙΛΑ ΡΕ!

Θα 'θελες να 'σουνα παιδί και να μην έχεις μάνα ;
θα 'θελες να 'σουν μοναχή και να 'σουνα πουτάνα ;
Θα 'θελες να 'σουν οκλαδόν και να μην έχεις πόδια ;
θα 'θελες να 'χεις Μερσεντές και συνεχώς διόδια ;
Θα 'θελες να 'σουνα δειλός να μην αποφασίζεις ;
θα'θελες να σουνα Θεός εσύ να κανονίζεις ;
Ποιός ήθελε να γεννηθεί ποιος θέλει να πεθάνει ;
Αφού το ήθελες πολύ γιατί δεν το 'χεις κάνει;

ΜΙΛΑ ΡΕ!

Πέμπτη 10 Ιουνίου 2010

Στόχος Επετεύχθη!

Σε αυτό το μπλογκ, κρατάμε τις υποσχέσεις μας!

Σε αυτό το μπλογκ, δεν απογοητεύουμε ποτέ τον αναγνώστη!

Τι σας είχα υποσχεθεί στις 11 Ιανουαρίου;


ΙΔΟΥ:


Μάλιστα κύριοι! Γιατί, αν είναι κάποιος πρώτος από όλους στις φιλοσοφίες της π*ύτσας, αυτός ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ ΚΑΙ ΚΑΝΕΝΑΣ ΑΛΛΟΣ!

Eat my dust, Άδωνη και Λιακόπουλε!

Κυριακή 16 Μαΐου 2010

Και τώρα εμπρός για νέες περιπέτειες!

Αφού λοιπόν κάναμε το "reboot" μας, ετοιμαζόμαστε για νέες περιπέτειες στην βλογόσφαιρα και ακόμα μεγαλύτερες στην πραγματική ζωή.



Η αλήθεια είναι ότι αυτά που έχουν συμβεί μέσα σε λιγότερο από ένα έτος, είναι θεαματικά και πολύ έντονα. Δεν μιλάω τόσο προσωπικά αλλά στο ευρύτερο περιβάλλον. Αναλογιστείτε πως σκεφτόσασταν και λειτουργούσατε πριν μόλις 6 μήνες και πως τώρα.

Και το ζήτημα είναι ότι αν και έχει όντως γίνει τεράστια επίθεση σε πολύ κόσμο, οι συνέπειες είναι πολύ νωρίς για να είναι ορατές. Η μαύρη σκέψη που διακατέχει τους περισσότερους από εμάς είναι περισσότερο αποτέλεσμα περιρρέουσας ατμόσφαιρας και λιγότερο αποτελέσματος που ήδη έχει έρθει.

Τι περίεργο όμως, κάτι τέτοιο δε συνέβαινε πριν λίγα χρόνια με την ευφορία, την κατανάλωση, τον δανεισμό; Τότε που γεννούσαν και τα κοκόρια "όλων";
Χμμμμμμ.

Μέχρι να επανέλθουμε πλήρως (πάει, την έχω ψωνίσει, μιλάω για τον εαυτό μου σε πρώτο πληθυντικό - Ιούλιε Καίσαρα, eat my dust!) μερικές ερωτησούλες για σκέψη:

-Πόσο έχουμε "χούντα", "δημοκρατία" ή κάτι άλλο;
-Φταίει το Δημόσιο εξ' ορισμού του ή κάτι άλλο δεν πάει-πήγαινε καλά; Δλδ, το Δημόσιο είναι από τη φύση του μη παραγωγικό και ζημιογόνο για μια οικονομία ή είναι κάτι άλλο; Και αν είναι ζημιογόνο, είναι τόσο κακό αυτό;
-Έχει καμία σχέση το ιδιωτικό χρέος με το δημόσιο; Δηλαδή το ότι κάποιοι από εσάς (είμαι στις εξαιρέσεις που δεν έχω πάρει δάνειο, δεν φόρτωσα (πολύ) πιστωτικές, δεν αγόρασα αγαθά με ατελείωτες δόσεις) χρεώθηκαν για να καταναλώσουν παραπάνω από όσο παρήγαγαν, έχει καμία σχέση με το τι χρωστάμε ως χώρα;
-Μια κυβέρνηση πρέπει να υπακούει πάντα στη λαϊκή βούληση;
-Είμαστε όλοι συνένοχοι και να το βουλώσουμε;
-Υπάρχουν περιθώρια αντίδρασης; Και αν ναι, με ποιους τρόπους;
-Λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος;

Εννοείται ότι δεν περιμένω να αρχίσετε να απαντάτε σε όλα αυτά τα "φιλοσοφικά" ερωτήματα εδώ από κάτω, έχουμε καιρό μπροστά μας.

Και μην χάνετε ποτέ το κέφι και το κουράγιο σας. Είναι το τελευταίο καταφύγιο μας και το μεγαλύτερο όπλο μας.







Παρασκευή 19 Μαρτίου 2010

ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ.



Ευτυχώς ή δυστυχώς για εσάς, ο λόγος που δεν γράφω δεν είναι ότι έπαθα κάτι.
Οπότε μην ανησυχείτε ή χαίρεστε.

Ακόμα εδώ είμαι, κουφάλα νεκροθάφτη.


Απλά, μέσα στην κρίση, για να μην φάμε τελείως το .... πακέτο, μας έχει τραβήξει μέσα η καπιταλιστική ρουφήχτρα, με μικρά διαλείμματα, τα οποία κοιτάζω να εκμεταλλεύομαι με άλλους τρόπους (εκτός από την αντίδραση, υπάρχει και το αχαλίνωτο σεξ, για να μην ξεχνιόμαστε. Και όχι μόνο αυτό που θέλουν να μας κάνουν οι κρατούντες).
(άσε που από τότε που έγινα και άγιος με έχουν ξεσκίσει οι πιστοί στις προσευχές και τα τάματα).

Καλά τα πήγαμε, μέχρι νεωτέρας και μέχρι προσφυγής της χώρας στο ΔΝΤ την κρατήσαμε την μισθωτή σκλαβιά μας, με θυσία τον προσωπικό μας χρόνο -σχεδόν-.
Έχομεν ακόμα 1 εβδομάδα ανελέητου τρεχαλητού και μετά βλέπουμε.

Όχι τίποτις άλλο, αλλά με όλα όσα γίνονται τον τελευταίο καιρό, κανονικά είναι η χαρά του αντιδραστικού και γκρινιάρη μπλόγκερ. Πάλι ρε γαμώτο, έγινε η θάλασσα γιαούρτι και εγώ ξέμεινα από κουτάλι!

Υπομονή (για μένα) και πάλι εδώ θα είμαστε και θα τα λέμε.
Και έχουμε πολλλλλά να πούμε...

Για την ΓΣΕΕ που κάνει συνέδριο στην..... Χαλκιδική (κλασσικός προορισμός τουρισμού της εργατικής εστίας).
Για εταιρείες μικρές, που έχουν αποδεδειγμένα κοινωνική ευαισθησία και παρόλαυτα αναγκάζονται να κόψουν ένα μεροκάματο την εβδομάδα για να μην κόψουν άτομα (όχι, αυτό δεν είναι ειρωνικό).
Για τα περιθώρια αντίδρασης που έχουμε σαν άτομα και σαν ομάδες.
Και για πολλά πολλά άλλα...
Γεμίζω ιντερνετικές μπαταρίες και θα επανέλθω.

Όρεξη να χετε...

Μάκια ρε.

Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010

Κομφούζιο

(update 2: ένα τραγουδάκι που ταιριάζει στο ποστ και μου ήρθε μετά όταν το ξαναδιάβαζα. Τους στίχοι(sic), μπορείτε να τους βρείτε στο τέλος του ποστ).
(update: Είχα τα σχόλια κλειστά από λάθος...γμ το βλόγερ μου γμ)

Πατήστε και ακούτε όσο διαβάζετε:


Χαμός ε?

Τόσα πράγματα να γράψει και να σχολιάσει κάνεις, τόσος λίγος χρόνος και ακόμα λιγότερη διάθεση.
Και όχι μόνο διάθεση, ικανότητα συγκέντρωσης.

Στο ίντερνετ περνάω αρκετές ώρες, όχι όσες κάποιες εποχές στο παρελθόν, αλλά στον μέσο όρο μου.

Η "κρίση" έχει χτυπήσει και εμένα, όπως και αρκετούς ακόμα μπλόγκερς, από αυτούς που εγώ θεωρώ "καλούς".
Γράφουν ολοένα και λιγότερο.
Οι καλύτεροι μπλόγκερς λοιπόν κουράστηκαν? Ποιος ξέρει. Μπορεί να είναι και μια λογική κοιλιά, μπορεί και να είναι η ασυνείδητη αντίληψη ότι "δεν πα να γράφουμε και να χώνουμε, τίποτα δεν αλλάζει σε αυτό το ρημαδότοπο".

Αντί να πολλαπλασιάζονται οι "φωνές της λογικής", πολλαπλασιάζονται οι κραυγές και ο θόρυβος.

Τον τελευταίο καιρό, είναι σαν να έχω ένα σύννεφο στο μυαλό μου, σαν αυτό που κάλυπτε σήμερα την Αθήνα και από το Σύνταγμα δεν έβλεπες τον Λυκαβηττό.

Στο Σύνταγμα στο οποίο κατέληγε η σημερινή αντιρατσιστική πορεία, όπου είχε και συναυλία. Ήμασταν δεν ήμασταν 1000 άτομα. Τουλάχιστον ήταν αρκετοί μετανάστες.

Μέσα στον χαμό των προηγούμενων ημερών, άκουσα και διάβασα για τη συμπλοκή και τον σκοτωμό του Αλβανού 25χρονου υδραυλικού από κάποιον έλληνα Κάλαχαν. Σκατά Κάλαχαν, μάλλον, τουλάχιστον εκείνος είχε καρύδια και ήξερε σημάδι. Γιατί σε bold? Επειδή κατά λάθος μάθαμε ότι ήταν ΑΛΒΑΝΟΣ, κατά λάθος μάθαμε το όνομα του - Nicolas Todi ή μήπως, Νίκος Τότης, Βορειοηπειρώτης?

Από ότι φαίνεται πάντως, για την "Ελευθεροτυπία" -και όχι μόνο- το "Αλβανός" δεν συντάσσεται με το "25χρονος υδραυλικός", πόσο μάλλον όταν έχει σκοτωθεί από μπάτσο. Αντιθέτως, το "Αλβανός" συντάσσεται α-πα-ραί-τη-τα με το "κακοποιός".

Και έχεις και τον ΠΡΟΠΟτζή, να λέει "ναι, αλλά πιάσαμε 2 επικίνδυνους, τους πιο επικίνδυνους των τελευταίων 30 ετών"!!! Και δεν ντρέπεται ΚΑΙ που λέει ψέματα για το ότι ήταν οι πιο επικίνδυνοι -γιατί αν ήταν, γιατί και πως πήραν άδεια απο τις φυλακές? Τους είχαν ξαναπιάσει!- αλλά ΚΑΙ γιατί ΞΕΧΝΑΕΙ ή πιθανότερο δεν τον ενδιαφέρει την βασική φιλοσοφία της Δημοκρατικής Δικαιοσύνης: Καλύτερα 100 ένοχοι εκτός φυλακής, παρά ΕΝΑΣ αθώος σε αυτήν. Πολύ περισσότερο αν μιλάμε για ΝΕΚΡΟ.

Και εμείς? Που είναι τα αντανακλαστικά μας?

Του αριστερού αλλά κυρίως του αναρχικού χώρου?

Πέρυσι- και δικαίως- βγήκαμε όλοι στους δρόμους για τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου.

Τώρα, γιατί όχι?

Τι είναι αυτό που κάνει τα αντανακλαστικά μας λιγότερο έντονα?

Το ότι ήταν Αλβανός?
Το ότι σκοτώθηκε/δολοφονήθηκε πάνω σε συμπλοκή με πραγματικούς κακοποιούς?
Το ότι σκοτώθηκε στο Βύρωνα και όχι στα Εξάρχεια?
Το ότι ήταν 25χρονος και όχι 15χρονος?
Το ότι ήταν υδραυλικός και όχι μαθητής?
Τι από όλα αυτά μας κρατάει μέσα ενώ πέρυσι μας έβγαλε έξω?

Μήπως συμβιβαζόμαστε με την ιδέα των μπάτσων-δολοφόνων?
Μήπως η "κρίση" μας έχει τρομάξει αντί να μας αγριέψει όλους περισσότερο, απέναντι σε αυτό το άθλιο, σάπιο σύστημα το οποίο και εμείς λιγότερο ή περισσότερο ποτίζουμε και λιπαίνουμε με την κοπριά μας?

Κάντε τον κόπο και βάλτε στο Γούγλη, τον μεγάλο αρχιρουφιάνο της εποχής μας ο οποίος δεν νοιάζεται ούτε κουκούλα να βάλει το όνομα: Nicolas Todi ή Νίκος Τότης. Πόσα λίγα αποτελέσματα. Αλλάξτε την αναζήτηση και βάλτε "εικόνες". Ούτε μία φωτογραφία. Μία για δείγμα ρε!

Έχουμε φάει όλοι μα όλοι το τυρί της φάκας της κρίσης. Ακόμα και όσοι στη λογική και το θυμικό μας δεν μπορούμε να το δεχτούμε, ότι τα μέτρα αυτά είναι μονόδρομος, απαραίτητα, ότι όλοι πρέπει να πληρώσουμε, έχουμε μουδιάσει.

Βγαίνουν στον αέρα δημοσκοπήσεις που λένε ότι το 50-60-70% αναγνωρίζει ότι τα μέτρα είναι απαραίτητα, ότι χρειάζονται θυσίες. Σε καμία δεν είδα όμως αυτό που όλοι εννοούν: "Αλλά όχι από εμένα". Οι ιδιωτικοί υπάλληλοι θέλουν να πληρώσουν οι δημόσιοι, οι δημόσιοι θέλουν να πληρώσουν οι ελευθεροι επαγγελματίες, οι ελεύθεροι επαγγελματίες θέλουν να πληρώσουν οι δημόσιοι και οι έμποροι, οι έμποροι θέλουν κάποιοι να πληρώσουν, κατα προτίμηση οι τράπεζες, γιατί αν την πληρώσουν οι προηγούμενοι δεν θα έχουν λεφτά να αγοράσουν και θα την πληρώσουν και αυτοί, όλοι μαζί θέλουν να την πληρώσουν οι μετανάστες, γιατί μας παίρνουν τις δουλειές, μας βιάζουν, μας κλέβουν και μας σκοτώνουν μέσα στην ίδια μας τη χώρα. Την ίδια χώρα που όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, μπουρδέλο την ανεβάζουν, μπουρδέλο την κατεβάζουν, γιατί δεν υπάρχει κράτος, γιατί η πουτάνα η εφορία και το γαμημένο το ΙΚΑ ζητάνε συνέχεια να τα πληρώνεις, γιατί "αυτά μόνο στην Ελλάδα γίνονται, ούτε καν στην Ουγκάντα"-λες και έχει πάει και ποτέ κανένας στην Ουγκάντα- αλλά πριν έρθουν οι μετανάστες, ήμασταν παράδεισος.

Τώρα το ότι στο χωριό μου όταν έρχεται ο καιρός για το λιομάζωμα, κανενός η ζωή δεν αλλάζει πλέον, κανένας δεν παίρνει άδεια από την κανονική του δουλειά -παρά μόνο αν είναι δημόσιος και δικαιούται "αγροτική" για να λουφάρει- και όσοι μαζεύουν ελιές πιθανότατα δεν είχαν δει μικροί πως ήταν, γιατί δεν είχαν στη χώρα τους, δεν βρίσκεται κανείς να μου το εξηγήσει.

Και τα βάζουν με τους μετανάστες, ενώ δέχονται τις εξηγήσεις και την επιβολή μέτρων από τους ίδιους ακριβώς ανθρώπους που τα έκαναν σκατά, από τους ίδιους κύκλους που πέρυσι που έσκασαν οι φούσκες "δεν το περίμεναν, δεν ήξεραν, δεν πρόβλεψαν τη φούσκα που έσκασε" και οι οποίοι φέτος έχουν το απύθμενο θράσος να μας λένε "πρέπει να πληρώσετε για την κρίση" γιατί εκείνοι ξέρουν! Ξεράδια ρε, αν ξέρετε φέτος γιατί δεν ξέρατε πέρυσι? Ου στο διάλο από δω χάμου!

Το κακό, είναι ότι αυτοί τη στιγμή, όλοι μα όλοι οι "μηχανισμοί" αντίστασης αποδεικνύονται ανεπαρκής, λίγοι, μηδενικοί:
Από τα κόμματα όλου του φάσματος, μέσα και έξω από τη Βουλή, μέχρι τις επαγγελματικές ενώσεις και τα συνδικάτα (ΓΣΣΕ, ΑΔΕΔΥ και τα τρία πουλάκια κάθονταν) μέχρι ακόμα ακόμα τις υπάρχουσες ομάδες του αναρχικού χώρου.

Εξαίρεση κάποιοι σύλλογοι, όπως αυτός των Υπαλλήλων Βιβλίου-Χάρτου, του οποίου δεν είμαι βέβαια μέλος ως άσχετος με το σπορ αλλά από όσα ακούω το παλεύει καλά και γερά.

Και ας έρχονται μετά οι "διανοούμενοι" να υπερασπιστούν τον "Άγρα". Όπως πολύ ωραία λέει το σύνθημα στους τοίχους των Εξαρχείων:

"Οταν απολύει ο Άγρας, κλαίει ο Νίτσε;"

Ουφ, πολλά και ψιλοχύμα και χωρίς συγκεκριμένο ειρμό. Που θα πάει θα τον βρω και αυτόν.
Ας πάω για ύπνο τώρα.
Το κρεβάτι μου είναι δίπλα.
Εγώ δεν έτυχε να βρεθώ σε διασταυρούμενα πυρά.
Εγώ δεν κουβαλούσα υδραυλικά.
Αν με πετύχουν εμένα οι αδέσποτες σφαίρες ενός μπάτσου, δεν θα έχουν ενδοιασμό τα μέσα.
Η ταυτότητα μου γράφει "γεννηθείς στον Πειραιά".

Αφιερωμένο στον Nicolas Todi ή Νίκο Τότη. Δεν έχει καμία σημασία αν το όνομα του ήταν με αλβανικούς ή ελληνικούς χαρακτήρες.
http://katiasnewlife.blogspot.com/2010/02/17022010.html



Epitaph: King Crimson
-----------------------------
The wall on which the prophets wrote
Is cracking at the seams.
Upon the instruments of death
The sunlight brightly gleams.
When every man is torn apart
With nightmares and with dreams,
Will no one lay the laurel wreath
When silence drowns the screams.

Confusion will be my epitaph.
As I crawl a cracked and broken path
If we make it we can all sit back
And laugh.
But I fear tomorrow I'll be crying,
Yes I fear tomorrow I'll be crying.

Between the iron gates of fate,
The seeds of time were sown,
And watered by the deeds of those
Who know and who are known;
Knowledge is a deadly friend
When no one sets the rules.
The fate of all mankind I see
Is in the hands of fools.

Confusion will be my epitaph.
As I crawl a cracked and broken path
If we make it we can all sit back
And laugh.
But I fear tomorrow I'll be crying,
Yes I fear tomorrow I'll be crying.

Τρίτη 15 Δεκεμβρίου 2009

Έξέλιξη:

Είναι φυσικός νόμος τα πράγματα να εξελίσσονται, να προχωράνε.
Η ιστορία της ανθρωπότητας -με εξαίρεση μικρά ή λίγο μεγαλύτερα διαλείμματα σκοταδισμού και οπισθοδρόμησης- αν αξιολογηθεί συνολικά, πάει μπροστά.

Όποιος μέσα στην ανασφάλεια του και στην αίσθηση ανεπάρκειας που έχει, δεν μπορεί να δει γύρω του και να κοιτάξει μπροστά, δεν το αντιλαμβάνεται, δεν το κατανοεί και προσπαθεί να το πολεμήσει, κοιτάζοντας να ταμπουρωθεί με νύχια και με δόντια πίσω από (όποια) καθαρότητα και τήρηση των "πατροπαράδοτων" αξιών, είναι καταδικασμένος να συνθλιβεί από την ιστορία την ίδια.

Οι πληθυσμοί μετακινούνται -αυτό έκαναν εκατομμύρια χρόνια τώρα.
Πάντα κατευθύνονταν προς τα εκεί που υπήρχαν οι συνθήκες επιβίωσης.
Και αν αυτό κάποτε σήμαινε "νερό", "χόρτα" "σπηλιά", αργότερα "ζώα", αργότερα "α'υλες" τώρα σημαίνει "δουλειά" και "χρήμα".

Όποιος δεν το κατανοήσει, θα έχει την τύχη των δεινοσαύρων: Πολλά ή λίγα χρόνια μετά, θα πρωταγωνιστήσει στο μελλοντικό "Jurrasic Park" υλοποιούμενος από οπτικά εφέ.

Ακόμα και αν αυτό δεν σημαίνει μόνο ομάδες ανθρώπων αλλά την ανθρωπότητα στο σύνολο της.

Παρασκευή 11 Δεκεμβρίου 2009

Καταδίκες:

Μου έχει γανωθεί το μυαλό με το "Καταδικάζουμε την βία από όπου και αν προέρχεται".

Εγώ προσωπικά,

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΩ ΤΗΝ ΒΛΑΚΕΙΑ ΑΠΟ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΑΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ.

Γιατί στην Βία που θα μου ασκηθεί, δόξα τη φύση, είμαι σε θέση να αντιπαραθέσω βία για να αμυνθώ.

ΣΤΗ ΒΛΑΚΕΙΑ ΟΜΩΣ, δεν μπορώ και δεν την παλεύω.

Έτσι και αλλιώς, προτιμώ για αντίπαλο έναν κακό και βίαιο από έναν ΒΛΑΚΑ.

Τον πρώτο, ξέρω τι να περιμένω.

Ο δεύτερος είναι ΚΑΙ απρόβλεπτος ΚΑΙ ανίκητος.

Βίντεο από τον Urfurslaag:


Από τη μία, η τελευταία εβδομάδα προσέφερε υλικό για άπειρα σεντόνια για ποστ, αλλά δεν έχω καθόλου χρόνο. Από την άλλη όμως και χρόνο να είχα, δεν θα την πάλευα νομίζω να αναλώνομαι για να γράφω για άλλη μια φορά τα πράγματα που το μόνο που χρειάζεται είναι 3 δράμια μυαλό και στοιχειώδης ικανότητα απλής λογικής σκέψης.
Ήμαρτον ρε.

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2009

ΟΧΙ, ΔΕΝ ΘΑ ΓΡΑΨΩ ΓΙΑ ΤΟΥΣ "ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ".

Όχι, δεν θα κάτσω να αναλύσω τους δολοφόνους.

Όχι, δεν θα τους δώσω την υπόσταση που τόσο πολύ λαχταρούν να έχουν.

Όχι, δεν θα τους αναγάγω σε μείζον ζήτημα για τη ζωή μου και για τη χώρα.

Όχι, δεν θα τους δώσω σημασία και αξία που δεν τους αξίζει.

Όχι, δεν θα γράψω δήλωση καταδίκης λες και την χρωστάω σε κανένα.

Όχι, δεν θα κατέβω σε κανένα δρόμο για να τους "καταδικάσω" λες και έχουν πολιτική υπόσταση ή είναι θεσμός ενάντια στον οποίο πρέπεινα διαμαρτυρηθώ.

Ναι, θα συνεχίσω να γράφω και να αγωνίζομαι και στην καθημερινότητα μου για ένα κόσμο δικαιότερο, δημοκρατικότερο, με αξιοπρέπεια, καλύτερο για όλους. Κόντρα σε κάθε ηλίθιο από κάθε πλευρά που προσπαθεί να με εκμεταλευτεί, να με τρομοκρατήσει και να με βάλει στο καβούκι μου.

Τετάρτη 28 Οκτωβρίου 2009

Για να σοβαρευτούμε λίγο (STAGEfright)

(περιαυτολογική εισαγωγή)
Καιρό έχω να ποστάρω και να το ευχαριστηθώ μέχρι μέσα. Κάτι η δουλειά, κάτι τα προσωπικά μου (που βαίνουν καλώς) κάτι οι ατελείωτες ιντερνετομαλακιζόμενες ώρες, δεν μου έβγαινε τον τελευταίο καιρό. Απόψε όμως έχω πάλι όρεξη. Για να δούμε τι θα δούμε.
Θέματα, που θα ήθελα να ασχοληθώ είχαμε αρκετά.
-Μπατσοκρατία στα Εξάρχεια
-Νέα Κυβέρνηση
-Μετεκλογικός ΣΥΡΙΖΑ
...και άλλα...
-Μπατσοκρατία στα Εξάρχεια--> βαρέθηκα να αναλύω τα αυτονόητα για τους μπάτσους. Το έκαναν αρκετοί άλλοι, έτσι και αλλιώς.
-Νέα Κυβέρνηση--> ουφ, έχουμε καιρό με αυτούς. Άσε τους και λίγο χρόνο και χώρο (όχι, δεν υπάρχει περίοδος χάριτος).
-Μετεκλογικός ΣΥΡΙΖΑ-->πριτς, εδώ κάνουν την κορόιδα οι ίδιοι, ασε να ξεκουραστώ και εγώ, άσε που έχω φάει την ταμπέλα του ΣΥΡΙΖΑίου...

Θα πιάσω λοιπόν τα STAGE.

(και κάπου εδώ οι περισσότεροι πατάτε "κλείσιμο καρτελας" ή το "Back" του browser).


Εδώ είστε ακόμα? Καλά να πάθετε!

Ως τι υποτίθεται ότι ξεκίνησαν τα STAGE?
Ως "προγράμματα απόκτησης εργασιακής εμπειρίας". Ωραίος τίτλος και ωραίος σκοπός.

Κοινώς, ως ένας τρόπος να δωθούν κίνητρα, παροχές αν το θέλεις κανείς, σε εργοδότες, να πάρουν ως υπαλλήλους χωρίς πείρα άτομα, ώστε να αποκτήσουν μια κάποια εργασιακή εμπειρία.
Τα κίνητρα αυτά, ήταν χαμηλότερος μισθός, απαλλαγή από ασφάλιση και μικρή χρονική δέσμευση του εργοδότη με τον εργαζόμενο. Και ο εργαζόμενος, θα έβγαζε ένα χαρτζηλίκι για ένα διάστημα και θα είχε και μια εμπειρία να βάλει στο CV του (βιογραφικό, όπως το λέμε στη Δραπετσώνα).

Δεν ήταν και κάτι εντελώς καινούριο. Όσοι έχουν περάσει από ΤΕΙ ξέρουν ότι για να πάρεις πτυχίο, πρέπει να κάνεις και ένα εξάμηνο πρακτικής άσκησης, κατά το οποίο πληρώνεσαι το 80% το ανειδίκευτου εργάτη, εκ των οποίων τα μισά τα βάζει ο εργοδότης και τα άλλα μισά ο ΟΑΕΔ, ενώ ασφάλιση δεν υπάρχει πέρα από το ελάχιστο που είναι για "εργατικά ατυχήματα". Το ίδιο πράγμα δλδ, σκέφτηκαν να το επεκτείνουν και σε πτυχιούχους -ή μη.

Ας είμαστε λίγο ρεαλιστές, δεν είναι κάτι τελείως άχρηστο και για πέταμα η ιδέα των Stage.

Όταν στις περισσότερες αγγελίες για δουλειά σου λένε "με 2 πτυχία, ως 30 ετών, με εργασιακή εμπειρία" (και για τους άντρες και "εκπληρωμένες στρατιωτικές υποχρεώσεις"). Κάτσε ρε μπάρμπα, πότε να προλάβω να τα έχω όλα αυτά? Και άντε, ήμουν έξυπνος, γρήγορος (και φύτουλας θα προσέθετα εγώ) και τα τελείωσα όλα με τη μία, σχολή, μαστέρια, διδακτορικά, τζάτζαλα, μάτζαλα. Αν ΟΛΟΙ ζητάτε εργασιακή εμπειρία, ΕΓΩ πως θα την αποκτήσω αυτή τη ρημάδα?

Άρα, μπορεί κανείς να πει ότι σαν σύλληψη μάλλον δεν είναι και τόσο κακή ιδέα, ε?

Γιατί λοιπόν όλος αυτός ο χαμός με τα ΣΤΑΖ, σε σημείο να ορύεται ο Τσίπρας, να κανονίζει λίγο πριν την αποχώρηση του από τον ΟΑΕΔ μερικές χιλιάδες τέτοια ο διευθυντής του, να τα καταργεί το ΠΑΣΟΚ και να βρίζει (καλά, αυτό δεν είναι και είδηση) ο Πάγκαλος?

Γιατί ως συνήθως σε αυτή τη χώρα, βρήκαμε μια πατέντα και την ξεχειλώσαμε όχι όσο έπαιρνε, αλλά ακόμα παραπέρα. Το συνουσιάσαμε και απεβίωσε, που θα έλεγε και η γιαγιά μου. Και τα άπειρα (χωρίς πείρα) άτομα για τα οποία ήταν το πρόγραμμα έγινα άπειρα σε αριθμό και σε φορές προσλήψεων.

Δεν υπήρξε (ή και αν υπήρξε, καταστρατηγήθηκε αγρίως) κανένας περιορισμός ή αποκλεισμός. Έτσι, οι εργοδόται του ιδιωτικού τομέα, βρήκαν ένα φτηνό τρόπο να έχουν χέρια και μυαλά και να πέρνουν εργαζόμενους αφειδώς φτηνά και του δημόσιου να κάνουν ρουσφετάκια και χάρες παρακάμπτωντας ΑΣΕΠ και διαγωνισμούς ή επίσης, να στελεχώνουν φτηνά τους οργανισμούς και να μένουν λεφτά για φιέστες και μίζες.

Και έρχεται το ΠΑΣΟΚ, μετά και τις πιέσεις του ΣΥΡΙΖΑ (τα του καίσαρος τω καίσαρι και τα του ΣΥΡΙΖΑ τω ΣΥΡΙΖΙ, χαχα, γελάσαμε πάλι) και λέει "κατάργηση στο δημόσιο τομέα για να πάψουν τα κομματικά νταραβέρια". Και να παραμείνουν μόνο στον ιδιωτικό. Πονάει δόντι, κόψει κεφάλι.

Θα πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί αυτό το σύστημα όμως? Και αν ναι, υπάρχει τρόπος να λειτουργήσει πραγματικά θετικά?
Στην πρώτη ερώτηση, λέω ναι, γιατί είναι ένας τρόπος να αποκτήσει κανείς εμπειρία και να παρακάμψει το μειονέκτημα της ανυπαρξίας της εργασιακής εμπειρίας.
Και στη δεύτερη λέω ναι, με δικλίδες ασφαλείας.

Ποιες θα μπορούσαν να είναι αυτές?

Οι πρώτες δικλίδες πρέπει να αφορούν στους εργοδότες.

-Για να πάρει κάποιος εργόδότης εργαζόμενο με STAGE θα πρέπει κατ'αρχήν, αν έχει πάνω από έναν αριθμό εργαζομένων (π.χ.20), να έχει τουλάχιστον έναν μόνιμο εργαζόμενο σε ανάλογο πόστο (αλλιώς, από που θα μάθει ο εκπαιδευόμενος?). Σε μικρότερες επιχειρήσεις, θα μπορούσε να μην ισχύει ο περιορισμός, ώστε να μπορεί μια μικρή επιχείρηση να βοηθηθεί δοκιμάζοντας νέες ειδικότητες ή νέα άτομα.
-Μια επιχείρηση μπορεί να προσλαμβάνει άτομα με STAGE, αλλά μετά από κάποιο αριθμό προσλήψεων (π.χ. 3-4) να υποχρεούται να παίρνει μόνιμο εργαζόμενο, για να μπορεί να συνεχίσει να παίρνει και νέα STAGE. Στη λογική, ότι εφόσον παίρνεις συνέχεια κάποιον για τη θέση, λογικά έχεις και πάγια ανάγκη για άτομο. Αν δεν, κομμένο το STAGE για την επιχείρηση.
-Το πόσους δικαιούται να έχει ανα πάσα στιγμή μια επιχείρηση με STAGE πρέπει να είναι μάξιμουμ ένα ποσοστό του συνολικού αριθμού εργαζομένων, π.χ. 10%.

Οι περιορισμοί, όσον αφορά τους εργαζόμενους, είναι πολύ απλοί:
-Μέχρι 2 ή 3 προσλήψεις μέσω STAGE ή μάξιμουν 18 μήνες. Πόσο περισσότερο να εκπαιδευτεί κανείς? Έτσι, προστατεύεις και τον εργαζόμενο από συνεχή εκμετάλευση του αλλά και κόβεις το "νταλαβέρι" με συγκεκριμένα άτομα.

Οφέλη που μπορούν να προκύψουν από αυτό το σύστημα?
Το προφανές, να μπορεί κανείς πιο εύκολα να πάρει μια εργασιακή εμπειρία και ένα εισόδημα μέχρι να βρει μόνιμη δουλειά.
Και οι επιχειρήσεις, να μπορούν να δοκιμάζουν με χαμηλότερο κόστος, πιο εύκολα εργαζόμενους και νέες θέσεις μέσα στην επιχείρηση. Και αν αποδείξει κάποιος ότι είναι καλός να έχει την ευκαιρία μόνιμοποίησης. Ενώ αν τους αφήσεις ανεξέλεγτους, να βολεύονται εσαεί με αυτόν τον τρόπο, σιγά να μην πάρουν κάποιον μόνιμο.

Τα πράγματα είναι αρκετά απλά, για να μας ζαλίζουν τον έρωτα με λογικές "πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι". Δεν είναι όλα άσπρα-μάυρα, υπάρχει για κάθε ζήτημα πάντα και η μέση οδός.

Τρίτη 27 Οκτωβρίου 2009

Ψ_ _ή Βαθιά

"Ψυχή Βαθιά" ρε, η νέα ταινία του Βούλγαρη. Τι νομίσατε εσείς? Ρεμάλια.

Να πω την αμαρτία μου, θα ήθελα να την δω την ταινία, λόγω θέματος, αλλά το πολύ συγκινησιακό και το πολύ κλάμα, δε μου πάει. Άσε που έχω σχετικά νωπές τις μνήμες από το ατελείωτο χασμουρητό και τις προσπάθειες παρηγοριάς της κοπέλας μου -ένα πακέτο χαρτομάντηλα χαλάσαμε- από τις "Νύφες" του ίδιου σκηνοθέτη, άσε που ήταν από τις ταινίες που η χαρμάνα για τσιγάρο δεν παλευόταν.

Κάτι μου λέει όμως ότι τελικά είναι καλή.

Ελευθεροτυπία:

"Χοντραίνει το παιχνίδι το ΚΚΕ εναντίον της ταινίας του Παντελή Βούλγαρη «Ψυχή βαθιά», που ως γνωστόν ασχολείται με το θέμα του εμφυλίου πολέμου, εστιάζοντας στις ανθρώπινες περιπέτειες, μακριά από πολιτικές και κομματικές αναλύσεις.

Η συμφιλιωτική ματιά του σκηνοθέτη ήταν αναμενόμενο ότι θα ενοχλήσει τα δύο άκρα. Ο Γιώργος Καρατζαφέρης του ΛΑΟΣ έφερε πριν από καιρό το θέμα στη Βουλή καταγγέλλοντας το κράτος (βλέπε Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου) που χρηματοδοτεί ταινία για τον εμφύλιο. Τώρα ήρθε η σειρά του ΚΚΕ."

Δεν μπορεί, αν έχεις τσαντίσει και το ΚΚΕ και το ΛΑΟΣ, λογικά κάτι έχεις να πεις.

χαχαχαχαχα!

(καλή η πλάκα, αλλά δείτε το από κάτω ακριβώς ποστ που "έκλεψα" από τον Stazybo Horn).

Τετάρτη 8 Ιουλίου 2009

Πλίνθοι και κέραμοι


Μιας και έχω καιρό να γράψω, θα γράψω διάφορα σκόρπια που όλο περνάνε από το κεφάλι μου αλλά δεν μένουν (κάνει ρεύμα εκεί μέσα).

Όχι, δεν με έχει πιάσει το καλοκαίρι (δυστυχώς), απλά έχω χάσει το τόπι (γενικώς).

Που είναι το τόπι, οέο?
Περί απαγόρευσης καπνίσματος:

Είμαι μανιώδης καπνιστής, έχω φτάσει κατά καιρούς να καπνίζω ένα πακέτο καπνό 50ρι σε μια μέρα -και τα καπνίζω και χωρίς φίλτρο. Παρόλ' αυτά, συμφωνώ με την απαγόρευση σε κλειστούς δημόσιους χώρους. Όχι στην λογική του "βλάπτει την υγεία των παθητικών καπνιστών" αλλά στη λογική ότι είναι ενοχλητικό για όποιον δεν καπνίζει. Και από τη στιγμή που το δικαίωμα μου καταπατάει το δικαίωμα του άλλου, οφείλω να το σεβαστώ. Και εφ' όσον σε χώρους με πολύ κόσμο δεν παίζει θέμα συνεννόησης (συγγνώμη, θα σας πείραζε αν καπνίσω? -τράβα συννενοήσου σε ένα μπαρ), τέλος.
Μην ακούσω τις πίπες που ακούω για "το δικαίωμα του καπνιστή" και κολοκύθια τούμπανα. Οκ, μπορεί να γίνεται για άλλους λόγους από αυτούς που προβάλλονται (προστασία υγείας και πίτσες μπλε) αλλά από τη στιγμή που είναι ενοχλητικό τέλος.
Γιατί αλλιώς, να αρχίσουμε καμπάνια για το δικαίωμα στο κλάσιμο στον δημόσιο χώρο, το δικαίωμα στην ιδρωτίλα, το δικαίωμα στη βρομερή ανάσα. Τι να κάνουμε ρε σύντροφοι καπνιστές, κάποιους τους ενοχλεί. Όσο δεν γίνονται Ταλιμπάν της αντικαπνιστικής, οφείλω να τους σεβαστώ.
Θα είχα ζήτημα άμα το απαγόρευαν γενικώς -όπως έχω ζήτημα με την ποινικοποίηση της κάνναβης-στη λογική ότι ο καθένας έχει δικαίωμα να κάνει ότι θέλει στον εαυτό του, αρκεί να μην ενοχλεί τον διπλανό του.
Αν θέλει κάτι να κριτικάρει κανείς σε αυτό το μέτρο, ας κριτικάρει την εισπρακτική λογική του προστίμου, ή τα ημίμετρα με τα καζίνο που επιτρέπεται ή τα "καταστήματα με έγχορδες ορχήστρες" (ΕΕΕΕΤΣΙΙΙ) όπου θα έχουν διαχωριστικό τοίχο 2 μέτρων (όποιος έχει δει ντουμάνι κάτω από τα δύο μέτρα, του κάθομαι!).

Legalize it ρεεεεεε!



Περί φασιστών και ρατσιστών:

Δεν μπορώ να καταλάβω τι σκατά έχουν (ή δεν έχουν, γιατί είναι άδειο) στο κεφάλι τους.
Έβλεπα τις προάλλες κάπου τη φωτογραφία από τα γεγονότα στο Εφετείο (στα οποία ήμουν παρών, για όσους δεν ξέρουν ή δε θυμούνται)

και προσπαθώ να καταλάβω: Ποια δύναμη μπορεί να ωθήσει έναν άνθρωπο να αρματωθεί, να φορέσει κράνη και να προσπαθεί να καβαλήσει κάγκελα για να πάει να βλάψει έναν άνθρωπο? (οκ, και ο Κούγιας που πήδαγε κάγκελα για να μπει στο ALTER, στην ίδια κατηγορία ανήκει). Πόσο μάλλον, όταν δεν τον ξέρεις καν προσωπικά. Τι μπορεί να έχεις μέσα στην ψυχή και το κεφάλι σου για να θες να το κάνεις αυτό?
Ειλικρινά, το έβλεπα και ερχόμουν στη θέση τους: Τους έβλεπα συγκεντρωμένους στην Ομόνοια, τους είδα απέναντι μου, πίσω από αυτά τα κάγκελα. Όχι όμως ρε, δεν μου πέρασε καν από το μυαλό η σκέψη να τους επιτεθώ. Και όταν έκαναν την επίθεση, από το στενό, το να πάρω και να πετάξω πέτρα ήταν η δεύτερη σκέψη μου, η οποία και έγινε πράξη όταν είδα ότι άλλοι άνθρωποι κινδύνευαν. Η πρώτη μου σκέψη ήταν να υποχωρήσουμε προς τα μέσα, για να μη μας φτάνουν.
Τους θεωρώ ηλίθιους, ανεγκέφαλους, ανέραστους, κομπλεξικούς με ψυχολογικά προβλήματα. Αλλά με τίποτα δεν μου βγαίνει να τους επιτεθώ. Δεν μπορώ ρε αδερφέ, δεν υπάρχει στο είναι μου.
(δεν μιλάμε εννοείται για καταστάσεις άμυνας, οκ? Το άλλο μάγουλο, ψάξτε κάνα Χριστό να το γυρίσει).

Και ακόμα, δεν μπορώ να καταλάβω με τι μυαλό (φασιστάκια, κλικ!) μπορεί να αφήνει κανείς ένα τέτοιο σχόλιο (αυτό και το αμέσως από κάτω).

Καταστολή, ΜΑΤ και φασίστες:

Εδώ δεν χρειάζεται να γράψω και πολλά, οι ειδήσεις τα λένε από μόνες τους:

Έκρυθμη η κατάσταση στο Γραμματικό
Μολότοφ από την πλευρά των ΜΑΤ
Απλούστατα, η δεύτερη είδηση απαντάει σε πολλά σε σχέση με το ποιος ο πραγματικός ρόλος και οι φιλίες της αστυνομίας, ακόμα και στον πιο στραβό. Δείτε καλά την φωτογραφία, μεγεθυμένη. Φασιστάκια, έχετε τίποτα να πείτε τώρα για το ποιοι είναι οι τραμπούκοι και οι τσάτσοι της αστυνομίας και του κράτους?

Και κάτι πιο ευχάριστο:

Το ΠΣΚ που μας πέρασε, έγινε το 14ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ. Να τα χιλιάσει. Ή μάλλον, να φτάσει το πολύ μέχρι το 20ο, και απο εκεί και πέρα να είναι περιττή η διεξαγωγή του!
Χρώματα και αρώματα, μουσικές, φαγητό και κυρίως ο κόσμος! Τι υπέροχη μάζωξη!
Προσωπικά, θα προτιμούσα να το τιμούσαν ακόμα περισσότεροι μετανάστες αλλά και κόσμος που δεν ανήκει σε αυτό που λέμε "ευρύτερο χώρο" για να γνωρίσει και να γνωριστεί.
Πολλά πολλά συγχαρητήρια σε όσους έτρεξαν για τη διοργάνωση του, ήταν ΜΑΚΡΑΝ ΤΟ ΠΙΟ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ που έχω ζήσει.
Χαρακτηριστικό, ότι δεν συνέβαινε αυτό που συνέβαινε σε παλαιότερα φεστιβάλ. Να ξεχειλίζουν οι σακκούλες για τα σκουπίδια και να μένουν εκεί ώρα μέχρι να αλλαχθούν. Τρεις μέρες ήμουν εκεί, δεν είδα υπερχειλισμένη σακκούλα. ΜΠΡΑΒΟ ΜΠΡΑΒΟ ΜΠΡΑΒΟ.
(την Παρασκευή το βράδυ, το μάτι μου πήρε την Ελθήνα Αγγελοπούλου, δημ.συμβουλο της Ανοιχτής Πόλης, να μαζεύει τα σκουπίδια από τα τραπεζάκια. Άμα ήταν έτσι όχι οι δημοτικοί σύμβουλοι αλλά και οι πολίτες μας, θα ήταν ο κόσμος μας πολύ καλύτερος. Η ουρά μου μέσα, γιατί πέρα από το ότι δεν άφηνα τα δικά μου σκουπίδια στα τραπεζάκια, δεν άπλωσα το χέρι μου να μαζέψω τίποτε άλλο. Και του χρόνου, θα θέλω πάλι να στηθεί το φεστιβάλ και να το απολάυσω. Από ποια χέρια? Όλο κάποιον άλλο περιμένουμε να τα κάνει).

Για φινάλε, βιντεάκια, απο του antidrasex τα χεράκια, από τις συναυλίες του φεστιβάλ:







Και τέλος τέλος, μιας από τα αγαπημένα μου χόμπυ είναι τα κόμικς, ρίχτε μια ματιά εδώ.
On line, free, ελληνικό κόμικ, διαβάζεται καθώς θα γράφεται και θα ανεβαίνει σελίδα σελίδα:
(κάντε κλικ στην εικόνα ντε!)

(εδώ, επιτέλους φτάσατε στο τέλος του...
...τρίδιπλου σεντονιού!)

Τετάρτη 17 Ιουνίου 2009

Τραγουδήστε μαζί μας:

Παίρνοντας πάσα από την Ακανόνιστη...που εμπνεύστηκε από την ΚόκκινοΜπαλόνη...
και αφού δεν έχω έμπνευση για κείμενα... θα σας τα πω τραγουδιστά...









Το τελευταίο αφιερωμένο...

Δευτέρα 4 Μαΐου 2009

Καλό μήνα




this thing called life
know what's the meaning of the line
tell me
well it's like dreaming of your goals ,
ambitions feeling free
achieve what
what's in your minds eye
this is what you should gain

satisfaction becomes a shinnning example
a test of a sample of a new race
that has ample supply of positivity
you mean flow
well like electricity
so you see a clear way with no ambiguity
don't you know

whats the meaning
whats the meaning of life
whats the meaning
whats the meaning of life

elevate your mind
free your soul
well come on come on
feel the feeling let your body take control

well don't be afraid to experiment you know umm
go ahead you know and implement your ideas
your notions put them in motion
like the words the funki dreds have spoken to you
so listen up loud and clear
this is a word you must be aware of

what ya gonna do put it in your life tool
and thats the meaning of life

whats the meaning
whats the meaning of life
whats the meaning
whats the meaning of life
whats the meaning
whats the meaning of life
whats the meaning
whats the meaning of life

and it goes on

elevate your mind
free your soul
well come on come on
feel the feeling let your body take control

so there it is work it out for yourself
yeah , be selective be ojective
be an asset to the collective
as you know you have to get a life

whats the meaning
whats the meaning of life
whats the meaning
whats the meaning of life
whats the meaning
whats the meaning of life
whats the meaning
whats the meaning of life
elevate your mind
free your soul
well come on come on
feel the feeling let your body take control
ah yeah

Reblog this post [with Zemanta]

Πέμπτη 16 Απριλίου 2009

Ο σπουδαιότερος Μαθητής του Ιησου...

Εισαγωγικό Προσωπικού Χαρακτήρα:
Να ξεκαθαρίσω ότι η σχέση μου με τη θρησκεία (δλδ τον Χριστιανισμό, αφού με αυτή τη θρησκεία έχουμε επαφή σε αυτή τη χώρα, αναγκαστικά) είναι λίγο περίεργη:
Δεν θα περιέγραφα τον εαυτό μου ως Χριστιανό, αλλά ούτε και ως Άθεο. Μάλλον ως Αγνωστικιστή θα τον περιέγραφα. Αν όμως, εκλάβουμε τον Χριστιανισμό όχι ως δόγμα, αλλά ως στάση ζωής στην φιλοσοφία "Αγαπάτε αλλήλους, μην κάνετε κακό στους διπλανούς σας, μην εχθρεύεστε τον Άλλο, peace, love, unity", ναι, πείτε με και χριστιανό.
Εκείνο το οποίο με έβρισκε από μικρό κάθετα αντίθετο (εκεί έπαιξε μεγάλο ρόλο και η επιρροή του πατέρα μου, thanks, Dad) ήταν η Εκκλησία, το Παπαδαριό και οι φανατικοί, δογματικοί Χριστιανοί που θέλουν να επιβάλλουν στους άλλους την άποψη τους (και μέγιστοι υποκριτές στην πλειοψηφία τους), οι θρησκευτικές απαγορεύσεις, η καταπίεση, οι αμαρτίες κλπ κλπ.





Κατά τη γνώμη σας ποιος είναι ο ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΟΣ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΟΥ ΙΗΣΟΥ, αυτός ο οποίος, εάν υποθέσουμε ότι υπάρχει η Βασιλεία των Ουρανών, αξίζει την τιμητικότερη θέση δίπλα του?

Σκεφτείτε το λίγο.
Βοήθεια: Οι 12 μαθητές ήταν οι εξής:

Πέτρος ή Σίμων, Ιάκωβος, Ιωάννης, Ανδρέας, Φίλιππος, Βαρθολομαίος (Ναθαναήλ), Θωμάς, Σίμων, Ματθαίος, Ιούδας ο Ισκαριώτης, Ιούδας ή Θαδδαίος, Ιάκωβος γιος του Αλφαίου.



Μυστικός Δείπνος, Σαλβατόρ Νταλί



Κατά την ταπεινή μου άποψη, αυτός είναι ο Ιούδας ο Ισκαριώτης. Ναι, ναι, ο Προδότης.
Οκ, είμαι σίγουρος ότι αρκετοί, την ψυλλιαστήκατε τη δουλειά που το πήγαινα.
Το σημαντικότερο όμως είναι το ΓΙΑΤΙ? Και τα επιχειρήματα μου, δεν είναι ούτε αυθαίρετα, ούτε αιρετικά. Προέρχονται κατ' ευθείαν μέσα από τη Χριστιανική Διδασκαλία.

Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά:

Μαθαίνουμε λοιπόν, ότι όλη η ιστορία των Παθών, της Στάυρωσης και της Ανάστασης, έχει γίνει βάσει ενός θεϊκού σχεδίου.
Ο Θεός, μας στέλνει τον Υιό του, ο οποίος είναι δισυπόστατος, δλδ είναι ταυτόχρονα και θεός και άνθρωπος. Και τον στέλνει, πρώτον, για να μας διδάξει την Αγάπη προς το συνάνθρωπο μας και δεύτερον, ώστε με τη θυσία του, τον μαρτυρικό του θάνατο να πάρει πάνω του τις αμαρτίες του ανθρωπίνου γένους και να μας δώσει, σαν ανθρωπότητα, μια δεύτερη ευκαιρία.
Ας πάρουμε τη φράση, στο όρος των Ελαιών:
"Πάτερ, εάν θέλης να απομακρύνης το ποτήριον τούτο απ' εμού· πλην ουχί το θέλημά μου, αλλά το σον ας γείνη.", δλδ "Πατέρα, αν γίνεται ας μην πιω αυτό το ποτήρι, αλλά όχι το δικό μου, ας γίνει το δικό Σου θέλημα."(Λουκάς: κβ’ 39-44).

Άρα, έχουμε το πρώτο δεδομένο:
Η θανάτωση του Ιησού, είναι κάτι προδιαγεγραμμένο, είναι θέλημα Θεού, ώστε να ακολουθήσει η Ανάσταση.
(άρα δεν φταίει κανείς που ο Χριστός θανατώθηκε).

Τι άλλο μας διδάσκει η Χριστιανική Διδασκαλία?
Ότι ο Χριστιανισμός, είναι η θρησκεία της ελεύθερης επιλογής. Δηλαδή, κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να κάνει κάτι, η θρησκεία μας διδάσκει ποιο είναι το σωστό και ο καθένας μας είναι ελεύθερος αν θα το πράξει ή όχι.
Μάλιστα, το συγκεκριμένο επιχείρημα χρησιμοποιείται από τους χριστιανούς για να μας πείσουν για το μεγαλείο του (χριστιανικού) Θεού, ότι μας έκανε τα μοναδικά έλλογα πλάσματα, με ελευθερία βούλησης και όχι υποχρεωτικά να ακολουθούμε το ζωώδες ένστικτο μας. Και βάσει αυτού, είμαστε ελεύθεροι να πιστεύουμε ή όχι, να πράττουμε "χριστιανικά" ή όχι.

Όμως, για μισό λεπτό:

Ο θάνατος του Ιησού, είναι προαποφασισμένος.
Για να γίνει αυτό, κάποιος πρέπει να τον προδώσει. Νο προδότης, νο πάρτυ, σα να λέμε.
Αυτός επιλέγεται να είναι ο Ιούδας.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Ο ΙΟΥΔΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ!
Έπρεπε να το κάνει, για να προχωρήσει το Θεϊκό σχέδιο!

Διαβάστε και αυτό:
"Λέγει λοιπόν «Εις εξ' υμών παραδώσει με, ο εσθίων μετ' εμού» (Μάρκ.14:18, Ιωάν.13:22). Τα λόγια αυτά έφεραν αναστάτωση στους μαθητές. Δεν περίμεναν να ακούσουν τέτοια φοβερή αγγελία και άρχισαν να διερωτώνται ποιος είναι αυτός. Ο αγαπημένος μαθητής Ιωάννης πέφτοντας στον τράχηλο του Διδασκάλου ρώτησε εξ' ονόματος όλων: «Κύριε τις εστιν»; και ο Κύριος απάντησε: «Εκείνος εστιν ω εγώ βάψας το ψωμίον επιδώσω» (Ιωάν.13:26). Και βουτώντας τεμάχιο άρτου στο φαγητό το έδωσε στον Ιούδα. Αυτός το έφαγε και μετά από αυτό «εισήλθεν εις εκείνον ο Σατανάς» (Ιωάν.13:27). Ο Ιησούς του είπε: «ό ποιείς, ποίησον τάχιον» (Ιωάν.13:27). "
(στο σάιτ από το οποίο πήρα το απόσπασμα, ακριβώς πριν και μετά από το συγκεκριμένο απόσπασμα, ο Ιούδας χαρακτηρίζεται "άνομος", "προδότης" κλπ)
Όμως ΚΑΠΟΙΟΣ έπρεπε να τον προδώσει! Και μάλιστα, ο Ιωάννης λέει ότι αφού έφαγε το κομμάτι το οποίο ο ίδιος ο Ιησούς του έδωσε, "μπήκε μέσα του ο Σατανάς".
It was a dirty job, and somebody had to do it!


Έτσι, υποκριτικά τελείως, ο Ιούδας είναι ο καταραμένος, ο προδότης, ο φιλάργυρος... Χωρίς να γίνεται κατανοητό ότι χωρίς Ιούδα, δεν έχει Χριστιανισμό.
Και δεν του αναγνωρίζεται καν ότι όταν του πέρασε η μαστούρα (η επιρροή του Σατανά ντε) και ξενέρωσε, πήγε και αυτοκτόνησε! Πετώντας τα 30 αργύρια. Κάτι το οποίο πολλοί 'φανατικοί Χριστιανοί' που όλοι ξέρουμε δεν διανοούνται να κάνουν -εδώ δεν διανοούνται να παραιτηθούν, να κρεμαστούν θα σκεφτούν?

Και δεν φτάνει που καταριούνται όλοι τον Ιούδα, λατρεύουν και τον αντικαταστάτη του!
Τον Απόστολο Παύλο, aka Σαούλ.
Έναν σφαγέα τον Χριστιανών, έναν ξεκάθαρο διώκτη τους:

Έχοντας την ιδιότητα του νομοδιδασκάλου, αποκτά μεγάλη επιρροή στα Ιεροσόλυμα και γίνεται ενθουσιώδης Φαρισαίος και ορκισμένος διώκτης των Χριστιανών και μάλιστα έλαβε μέρος στον λιθοβολισμό του πρωτομάρτυρα Στεφάνου, το 36 μ.Χ. Πίστευε ότι έτσι προστάτευε ό,τι πολυτιμότερο είχε, τη θρησκεία και το έθνος του.

Η μεταστροφή του Παύλου συνέβη όταν ο ίδιος σαν επικεφαλής έφιππου αποσπάσματος πήγαινε στη Δαμασκό της Συρίας, με σκοπό να συλλάβει όλους τους χριστιανούς και να τους πάει στα Ιεροσόλυμα, κατόπιν εντολής του αρχιερέα. Ο ίδιος μας περιγράφει αυτό το περιστατικό (Πράξεις 22:6-10): "Ενώ δε επροχωρούσα και επλησίαζα εις την Δαμασκόν, αίφνης κατά το μεσημέρι άστραψε γύρω μου ολόλαμπρο φως από τον ουρανό. Έπεσα τότε κάτω εις το έδαφος και ήκουσα φωνήν, που μου έλεγε: "Σαούλ, Σαούλ, διατί με διώκεις;" Εγώ δε απάντησα: "Ποιος είσαι Κύριε;" Και μου είπε: "Εγώ είμαι ο Ιησούς, ο Ναζωραίος, τον οποίο εσύ καταδιώκεις". Αυτοί δε που ήσαν μαζί μου, είδαν το φως, εκυριεύθησαν από φόβον, αλλά δεν εξεχώρησαν τις λέξεις εκείνου, ο οποίος μου ομιλούσε. Εγώ δε είπα: "Τι να κάμω, Κύριε;" Ο δε Κύριος μου είπε: "Σήκω, πήγαινε εις την Δαμασκόν και εκεί θα σου λεχθεί δι� όλα όσα ο Θεός έχει ορίσει να κάμεις εσύ".


Και επειδή είδε λέει το όραμα (ποιος ξέρει τι έπινε το άτομο), αλλαξοπίστησε. Και έγινε λέει και ο Δωδέκατος Απόστολος. Ένας οπορτουνιστής δηλαδή, ο οποίος κατάλαβε την ευκαιρία και την άρπαξε. Και επειδή είχε και την υπηκοότητα του Ρωμαίου, είχε και καβάτζες. Τελικά, την πάτησε και εκτελέστηκε, από τον παλάβρα το Νέρωνα.

Όλα αυτά που σκεφτόμουν για τον Ιούδα, τα διάβασα και στον Τελευταίο Πειρασμό του Καζαντζάκη. Ένα βιβλίο, για το οποίο δεν καταλαβαίνω καθόλου (οκ, φυσικά και καταλαβαίνω, με τη δική τους λογική) γιατί βρίσκει τέτοιες αντιστάσεις από τους "χριστιανούς", αντιθέτως το βρίσκω αρκετά "χριστιανικό".

Πολύ καλή ήταν η ταινία του Μελ Γκίμπσον, "τα πάθη του Χριστού", όπου στη σκηνή που ο Ιούδας αυτοκτονεί, στο πλάνο κάτω φαίνεται ένας νεκρός τράγος: ο συμβολισμός είναι ξεκάθαρος νομίζω: Αποδιοπομπαίος Τράγος.

Αρκετά λοιπόν με τη δαιμονοποίηση του Ιούδα: Ο Ιούδας είναι η σημαντικότερη ανθρώπινη φιγούρα σε όλο αυτό που λέγεται Χριστιανισμός, ας αποκατασταθεί το όνομα του λοιπόν.

Κλείνω αυτό το ποστ, με ένα τραγούδι:

Τρίτη 14 Απριλίου 2009

Άντε γεια!

Εβδομάδα των παθών σου λέει, συμβολισμός, μετά τα μαρτύρια και τα μαστιγώματα, έρχεται η Ανάσταση λέει, ο αμνός του θεού θυσιάστηκε για να πάρει τις αμαρτίες μας λέει, και οι Εβραίοι είναι οι κακοί λέει επίσης, που τον σταύρωσαν τον γιο του θεού (τώρα βέβαια, αν δεν τον είχαν σταυρώσει, πως θα είχε ολοκληρωθεί το θεϊκό σχέδιο περί θυσίας και μπλα μπλα μπλα, μόνο ένας θεός ξέρει. Πιθανότατα, θα καθάριζε δυο τρεις αρχιερείς και μετά θα αυτοπυροβολούταν, αφήνοντας μήνυμα για την πράξη του στο facebook).

Τελευταία δεν είμαι καθόλου στα καλά μου. Φαίνεται άλλωστε, από τα ανόρεχτα ποστ μου. Και να πεις ότι δεν υπάρχει ψωμί?

Επανεμφανίζεται ο Ρουσόπουλος στα παράθυρα., λες και δεν έχει γίνει τίποτα (Βλαχοκυριλές)

Βγαίνει η πρωτόδικη, καταδικαστική απόφαση για τους "κουμπάρους", 5,5 χρόνια λέει έκαστος, για την "απόπειρα εκβίασης της ΜΕΒΓΑΛ" (από εκβίαση έγινε απόπειρα, με το σκεπτικό ότι.... δεν πρόλαβαν να πάρουν τα λεφτά!!!), ανασταλτικό χαρακτήρα έχει η έφεση με εγγύηση 10.000 ευρώ έκαστος, όχι απαγόρευση εξόδου από τη χώρα σε κανέναν, αντίθετα με την αρχική σκέψη, γιατί ο ένας πρέπει λέει να πηγαίνει τα παιδιά του στο εξωτερικό και ο άλλος έχει πρόβλημα υγείας. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με την ανθρωπιά που δείχνει το δικαστήριο, απλά θα ήθελα να την δείχνει και σε "μικρά ψαράκια", ξέρετε τώρα, τοξικομανείς, κλεφτρόνια τύπου Γιάννη Αγιάννη κλπ. Πέρα από αυτά τα κουτσομπολίστικα, η ουσία είναι άλλη:
Αυτή η ποινή για εκβιαστές, που εκμεταλευόμενοι τη θέση τους στο ΔΗΜΟΣΙΟ παρακαλώ, ζήτησαν 2,4 εκ. ευρώ, για να μειώσουν πρόστιμο 24,5 εκατομυρίων, άρα ΝΑ ΖΗΜΙΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟ? Και έχετε το θράσος σαν κυβέρνηση να μας λέτε "μηδενικές αυξήσεις" και "δεν έχουν λεφτά τα ταμεία"???
Άσε που τελικά δε μάθαμε και ποτέ τι έγινε με το "καρτέλ του γάλακτος"...
(Η είδηση εδώ, εδώ και εδώ).

Νέο Ρυθμιστικό σχέδιο λέει για την Αθήνα, εξαγγέλει ο Υπουργός Αυθαιρέτων, κ. Σουφλιάς (ο οποίος λέει έχει και δικό του αυθαίρετο, και για αυτό μάλλον έγινε και αντίστοιχος υπουργός, αν δεν κατέχεις ένα ζήτημα από τα μέσα, πως να το λύσεις ντε, έτσι και ο Μαγγίνας, που είχε ανασφάλιστους εργάτες, έγινε απασχόλησης). Ε, δε θα κατεδαφιστούν και όλα τα αυθαίρετα, κάποια θα "τακτοποιηθούν". Θα συσταθεί και ειδική υπηρεσία αντιμετώπισης αυθαιρέτων, φαντάζομαι θα είναι τίποτα Ειδικοί φρουροί σαν τα Τρανσφόρμερς όπου θα πιηγαίνουν να αντιμετωπισουν κατάφατσα τα αυθαίρετα. Είδηση εδώ, σχολιασμός από Γιάννη Καφάτο εδώ.

Πάει λέει ο Στυλιανίδης για διήμερο στο Παρίσι, παιρνει και τη γυναίκα του μαζί, και το κουστουμάκι για τα απαράιτητα (ξενοδοχείο, αεροπορικά, λιμουζίνα) ανέρχεται στα 10.000€.
Είδηση εδώ, σχολιασμός απο Ακανόνιστη εδώ. Κανονικά, δε θα έπαιρνα και πολύ σοβαρά ένα θέμα από το Πρώτο Θέμα, αλλά η απάντηση λέει "όλα εγιναν βάσει Πρωτοκόλλου". Σας γαμώ τον πρωτοκολλο ρε. Οκ, δεν λέω να μείνει ο Υπουργός σε hostel, ούτε να νοικιάσει κάνα χιλιάρι αμάξι. Αλλά 10 χιλιάρικα για ένα διήμερο? Από τα κοινά λεφτά? Όχι ρε! Το χειρότερο δεν είναι αυτό. Ούτε τα βάζω ατομικά με τον Στυλιανίδη (για αυτό το θέμα, έτσι και αλλιώς το ποιόν του το έδειξε το βράδη της 6ης Δεκεμβρίου). Από την απάντηση του φαίνεται ότι αυτή είναι η πρακτική ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΩΝ. Και μετά μας λένε για "οικονομία". Ρε δεν πα να γα... (όχι, άστο, γιατί και αυτά τα γαμησιάτικα σε μας θα τα χρεώσετε).

Σαλτάρει την περασμένη Παρασκευή ένας νεαρός, αποπειράται να καθαρίσει 3 και πιθανώς να ήθελε και άλλους και στο τέλος αυτοκτονεί. Και αρχίζει το πανηγύρι σε κανάλια και εφημερίδες: Σκοτεινός, κοντοκουρεμένος, αμίλητος, ΦΟΡΑΓΕ ΜΑΥΡΑ, ΑΚΟΥΓΕ HEAVY METAL, ήταν ΟΜΟΓΕΝΗΣ! Και δώστου οι συνεντευξιαζόμενοι να λένε "δεν φαινόταν περίεργος" εκεί αυτοί, μα αφού ήταν έτσι, ήταν αλλιώς, πείτε μας. Τίποτα. Εμ βέβαια, θέλει κότσια να παραδεχτείς ότι ΕΜΕΙΣ, η τηλεόραση, το κράτος, η κοινωνία, ΕΓΩ ΚΑΙ ΕΣΕΙΣ δημιουργούμε τέτοιους ανθρώπους γύρω μας που μια μέρα σκάνε σαν χύτρα ταχύτητας με χαλασμένη βαλβίδα... Δείτε polsemannen, yellow kid, Δείμο του πολίτη.

Αλλά τουλάχιστον, υπάρχει αξιοκρατία και όποιος κάνει καλά τη δουλειά του ανταμείβεται σε αυτόν τον κόσμο. Έτσι και ο Ταξίαρχος Στέργιος Αποστολίδης, πήρε προαγωγή και έγινε Γενικός Επιθεωρητής Βορείου Ελλάδος. Φυσικά, φυσικότατα, όταν έχεις τα άντερα και το θράσος να λές οτι ο Αυγουστίνος Δημητρίου χτύπησε σε ένα παπάκι και μια ζαρντινιέρα το κωλόπαιδο, που προσπάθησε να αποφύγει τον έλεγχο, ο βρωμοκουκουλοφόρος, ασχέτως αν φόραγε απλώς σκούφο, δεν πρέπει το σύστημα να σε ανταμείψει με μια προαγωγή??? Περισσότερα, στο jungle-report.

Και άλλο αισιόδοξο! Η Φάνη Again Πετραλιά, επισκέφτηκε την Κούνεβα! Ναι ρε σας λέω, αλήθεια! Να δείτε εδώ. Την θαυμάζει λέει και σύντομα θα της χορηγηθεί σύνταξη και σπίτι. Να χαρώ εγώ αντανακλαστικά! 4 μήνες μετά! Ο Ραν Ταν Πλαν μπροστά της είναι ο FLASH (όχι ο σταθμός, ο υπερήρωας ντε). Το flash.gr δε μας λέει βέβαια μια πρόσθετη πληροφορία, που έχουν τα Νεα: χρειάστηκε να έρθει εδώ η Βουλγάρα ομόλογος της για να την επισκεφθεί. Α, και κάτι ακόμα κα Πάλλη: Η Κούνεβα δεν πάλευε μόνο για την πάρτη της, πάλευε για όλες τις συναδέλφους της. Δείτε και στην Happy Hour.

Και να μην ξεχνάμε βέβαια, ότι τον νόμο που επέτρεψε την κατάσταση την οποία αντιπάλευε η Κούνεβα (ΝΑΙ ΡΕ, μια γυναίκα και βουλγάρα, πάλευε μέσα στην Ελλάδα για όλα αυτά για τα οποία εμείς κάνουμε την πάπια!) τον ψήφισε όχι η φιλελευθερη ΝΔ αλλά το Σοσιαλιστικό (γαμώ τα newspeak) ΠΑΣΟΚ. Ναι, αυτό το ΠΑΣΟΚ που σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις του τελευταίου ΣΚ, αγγίζει αυτοδυναμία! Ε, μα δεν τα θέλει ο κώλος μας μετά?

Και μετά λοιπόν, μου λέτε εβδομάδα των Παθών, Σταύρωση και μετά Ανάσταση.
Τα δύο πρώτα τα βλέπω και όχι σε ορίζοντα εβδομάδας, αλλά μήνες και χρόνια ολόκληρα.
Το τρίτο δεν βλέπω ακόμα, όχι στον ορίζοντα, αλλά ούτε σαν πιθανότητα ακόμα.

Εκτός και αν... χαλάσει η βαλβίδα στην χύτρα. Όλων μας. Και μπορεί όταν γίνει αυτό για ένα διάστημα τα πράγματα να γίνουν ακόμα χειρότερα, προς στιγμήν. Αλλά θα υπάρχει ελπίδα να αφήσουμε κάτι καλύτερο στους επόμενους.

ΥΓ αντεγραμένο από Dr. Seeng:
Καλές διακοπές (σ.αντιδρασεξ, όσοι κάνετε)
Καλά να περνάτε όλοι σας, ξεκουραστείτε, γράψτε για λίγο την κρίση στα αρχίδια σας, περάστε όσο πιο πολλές ώρες γίνεται μ’αυτούς που αγαπάτε και οι πολιτικοί σταματήστε να επισκέπτεστε τα στρατόπεδα τούτες τις μέρες. Τα φανταράκια δε φταίνε σε τίποτα να ξεσκίζονται να ετοιμάσουν τα πανηγυράκια για να βολευτούν οι κώλοι σας…
(και άλλη σημείωση από αντιδρασέξ: και τον κωλοκαραβανάδων που σας γλείφουν).

Δευτέρα 13 Απριλίου 2009

Σκόρπια...

"Το γεγονός ότι κάποιος σας απορρίπτει ίσως έχει σχέση περισσότερο με τις προτιμήσεις του παρά με εσάς. Ωστόσο, μπορεί να αποτελεί κι ένα στοιχείο ότι κάποιες πλευρές του εαυτού σας απωθούν τους άλλους. Αν ξεπεράσετε την πεποίθηση ότι η απόρριψη σημαίνει ότι είστε κακός άνθρωπος, θα μπορέσετε να σκεφτείτε αντικειμενικά ποια από τις δύο πιθανότητες δικαιολογεί αυτή την απόρριψη", από ένα ημερολόγιο.

"Αυτό πέτυχα με τη φιλοσοφία, να κάνω με τη θέληση μου αυτά που οι άλλοι τα κάνουν επειδή φοβούνται τους νόμους" Αριστοτέλης.



Δευτέρα 9 Μαρτίου 2009

Παρασκευή 23 Ιανουαρίου 2009

Η δημοκρατία μας κινδυνεύει, μέρος Β

Το Σύνταγμα λοιπόν, είναι κατά κάποιο τρόπο, η Ανώτατη Νομοθεσία μας. Είναι αυτό που βάζει τους βασικούς κανόνες του παιχνιδιού, τους κανόνες μέσα στους οποίους οφείλουμε να κινούμαστε οι πολίτες και ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ οι 3 εξουσίες, αφού αυτό είναι και το νόημα της ύπαρξης του: Να προφυλάσσει τον πολίτη και το κοινό καλό από τις αυθαιρεσίες των εξουσιών (ή των ολίγων ισχυρών).

Για αυτούς τους λόγους, υπάρχει και μια ανώτατη αρχή, το Συμβούλιο της Επικρατείας η οποία ως κύριο μέλημα έχει να ελέγχει τη συμβατότητα νόμων και αποφάσεων με το Σύνταγμα.

Όμως και αυτά τα δύο, είναι μη αρεστά πλέον στην -εκάστοτε, αλλά ειδικά σ'αυτή- κυβέρνηση.

Και έχεις τον υπουργό τότε παιδείας και πλέον μεταφορών και επικοινωνιών, Ευριπίδη Στυλιανίδη (με τόσα -ίδη είναι πρόκληση να τον κάνεις σύνθημα με ομοιοκαταληξία, θου κύριε) να λέει:
"ΥΠΟΥΡΓΟΣ: Η διασταλτική ερμηνεία του άρθρου 16 επιτρέπει τη δημιουργία Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου. Αλλά αυτό είναι ένα ζήτημα που ακόμα δεν συζητείται. Πάντοτε μελετάται και πάντοτε υπάρχει ως δυνατότητα."
Ποια διασταλτική ερμηνεία ρε παπάρα? Υπουργός είσαι. Μία από τις δουλειές σου είναι να τηρείς το Σύνταγμα. Όχι να το διαστέλλεις. Τι είναι ρε το Σύνταγμα, λάστιχο, μπαλόνι ή το σύμπαν για να διαστέλλεται? Ίσα ίσα που θα έπρεπε να το υπερασπίζεσαι από όποιον άθλιο θέλει να το κάνει λάστιχο. Ο κύριος έχει γίνει επικοινωνιών τώρα. Ετοιμαστείτε να μας πει ότι "με μια διασταλτική ερμηνεία του Συντάγματος, αυτό επιτρέπει τις υποκλοπές συνομιλιών".

Και ενοχλεί και το ΣτΕ, όταν δεν βολεύει. Εδώ έχουμε πρόσφατο παράδειγμα, τον Βοτανικό-Ελαιώνα, με το γήπεδο του ΠΑΟ και το Mall(Φακ δε) του Βωβού.
Λέει Ο βουλευτής: "Εάν υπήρχε ΣτΕ στην Αρχαία Ελλάδα, με τέτοιους δικαστές, δεν θα γινόταν ούτε η Ακρόπολη. Ο Βίσμαρκ, συνάδελφε Μάκη Βορίδη, είχε πει ''καθηγητές τρεις, χάθηκε η πατρίς''. Εις την Ελλάδα πρέπει να το αλλάξουμε ''δικαστές τρεις, χάθηκε η πατρίς''. Μιλάμε για τη διπλή ανάπλαση του Ελαιώνα, δηλαδή της πιο άσχημης και βρώμικης περιοχής της Ελλάδας. Οποιος δεν έχει πάει δεν μπορεί να καταλάβει, νομίζεις ότι είσαι στη Βομβάη στην Ινδία! Και έρχονται δύο δικαστές και τι λένε: ''Δεν με ενδιαφέρει τι λέει το 90% του ελληνικού λαού, δεν με ενδιαφέρει τι λένε οι περιβαλλοντολόγοι των δύο κομμάτων, του δήμου, όλων, εγώ έχω καλύτερη γνώμη και μπλοκάρω το έργο. Εάν υπήρχε Συμβούλιο της Επικρατείας στην Αρχαία Ελλάδα, δικαστές σαν τους σημερινούς, η Ακρόπολη δεν θα υπήρχε, να τη βλέπουμε να τη θαυμάζουμε. Θα την είχαν σταματήσει και αυτήν!".
Ο ίδιος βουλευτής, που πριν λίγες μέρες φώναζε:
(στο 1:36 του βίντεο) "στην (τάδε) εκπομπή, ήταν κάτι κοριτσάκια και στα διαλείμματα μας βρίζαν".


Τα κοριτσάκια δεν έχουν δικαίωμα να πιάνουν τον βουλευτή στο στόμα τους, ο βουλευτής όμως μπορεί να πιανει τους δικαστές του ΣτΕ! Χάρμα!
Και μου συγκρίνεις ρε καραγκιόζη και το γήπεδο του ΠΑΟ και το Mall του Βωβού με την Ακρόπολη και το αν θα γίνει ή όχι, χάθηκε η πατρίδα.

Την καλύτερη απάντηση βέβαια και στον Αδώνιδα αλλά και στον Νικήτα Κακλαμάνη, δίνει ο Κώστας Καίσαρης, στην αθλητική εφημερίσα Goalnews:

"Το να φωνάζει ο Παναθηναϊκός σαν εταιρεία το καταλαβαίνεις.

Το να φωνάζει ο κόσμος πάλι επειδή θέλει γήπεδο, επίσης είναι κατανοητό.

Ο Κακλαμάνης όμως γιατί κάνει σαν υστερικός; Γιατί σχίζει τα ρούχα του; Ο Αδωνις Γεωργιάδης γιατί έβαλε τις φωνές στη Βουλή ότι «αν υπήρχανε δικαστές σαν κι αυτούς του ΣτΕ στην Αρχαία Ελλάδα, δεν θα είχε χτιστεί η Ακρόπολη»;

Ο Βωβός δηλαδή είναι ο σύγχρονος Περικλής που θα φτιάξει το σύγχρονο Παρθενώνα;

Οι αρχιτέκτονες που θα φτιάξουνε το Μall είναι οι σύγχρονοι Ικτίνος και Καλλικράτης;

Αν δεν γίνει τελικά το Mall, οι Αθηναίοι θα στερηθούν τις Καρυάτιδες, το Ερεχθείο και την Απτερο Νίκη του 21ου αιώνα;

Να δώσει τη θέση του στον Βωβό
ΤΟ να τονίζουν οι συλλογικές εφημερίδες του Παναθηναϊκού τις ανίερες μεθοδεύσεις που οδηγούν σε απόφαση-πρόκληση του ΣτΕ, είναι κάτι αναμενόμενο. Πολιτικοί, όμως, να τα βάζουν με τους δικαστές για μια απόφαση που θίγει επιχειρηματικά συμφέροντα από πού κι ως πού; Κι αν σήμερα ο Βοτανικός είναι σκουπιδότοπος ποιος φταίει; Οι κατά καιρούς δήμαρχοι φταίνε. Από τον Εβερτ και τον Αβραμόπουλο μέχρι την Ντόρα και τον Κακλαμάνη. Δεν φυτρώσανε μόνα τους τα σκουπίδια. Αν λοιπόν ο όποιος δήμαρχος θέλει να φτιάξει την πόλη του, δουλειά του είναι να το κάνει. Αν για να φτιάχνει η Αθήνα, να γίνει πράσινος ο Βοτανικός και πάρκο στη λεωφόρο Αλεξάνδρα απαραίτητη προϋπόθεση είναι ο Βωβός και η μπίζνα του Μall, τότε κακώς ο Κακλαμάνης είναι δήμαρχος.

Να παραιτηθεί και να δώσει τη θέση του στον Βωβό. Χαίρετε."

Και από κοντά για την ίδια δουλειά, Σουφλιάς (ΥΠΕΧΩΔΕ μην ξεχνιόμαστε) και Παπαθανασίου (Οικονομικών):

Αξίζει πάντως να σημειωθεί οτι μετά τα υπομνήματα που είχε υποβάλλει η ΠΑΕ Παναθηναϊκός προς το ΣτΕ με τα οποία επιχειρηματολογεί υπέρ της συνέχισης των έργων, επιστολές προς το Συμβούλιο στάλθηκαν και από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας κ. Γιάννη Παπαθανασίου αλλά και τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ κ. Γεώργιο Σουφλιά.

Να καταλύσουμε το Σύνταγμα λοιπόν και να καταργήσουμε το ΣτΕ γιατι σας έπιασε κωλοπιλάλα για τον ΠΑΟ και τον Βωβό -και ειδικά για τον δεύτερο βέβαια, γιατί κανένας, ούτε το ΣτΕ έχει πει "Όχι στο γήπεδο του ΠΑΟ". Όσοι λένε όχι, στο Mall του Βωβού λένε.

[Τέλος Β'μέρους]

[Στο επόμενο: Δημοκρατία, Αστυνομία και Καταστολή]


*συγγνώμη που έβαλα την σπαστική "λεκτική επαλήθευση" στα σχόλια. Έχουν όμως πολλαπλασιαστεί τα "σπάμ" σχόλια με κινέζικα και μου έχουν σπάσει τα νεύρα

Time

eXTReMe Tracker