Σάββατο 23 Απριλίου 2011
Παρασκευή 22 Απριλίου 2011
ΚΟΥΙΖ: Που γράφτηκε το συγκεκριμένο απόσπασμα;
(Τα Bold δικά μου)
"ΓΙΑΤΙ ενδεχομένως τα χειρότερα δεν τα έχουμε δει ακόμα. Μέχρι στιγμής το κυρίαρχο πρόβλημα είναι βέβαια η συμπεριφορά της αστυνομίας και η αδυναμία της να προσαρμοστεί στο πλαίσιο και τις προϋποθέσεις μιας δημοκρατικής κοινωνίας που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.
ΣΤΟΥΣ επόμενους μήνες όμως θα πρέπει να περιμένουμε κατακόρυφη αύξηση και της κοινωνικής έντασης, καθώς η οικονομική κρίση θα αρχίσει να έχει σοβαρές επιπτώσεις. Φαινόμενα που ήδη παρατηρούμε όπως η νεανική ανεργία θα πάρουν επικίνδυνες διαστάσεις.
ΑΝ σε αυτά συνυπολογίσουμε την κρίση στην Παιδεία και ιδιαίτερα στα πανεπιστήμια, τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα έχουμε απέναντί μας ένα εκρηκτικό κοκτέιλ.
Η κυβέρνηση αυταπατάται και αυταπατώμεθα όλοι μας αν πιστεύουμε ότι κάτι τέτοιο μπορεί να ξεπεραστεί χωρίς συγκεκριμένες, ουσιαστικές και κυρίως ολοκληρωμένες δράσεις."
Η απάντηση σε λίγο.... Μείνετε κοντά μας!
UPDATE η απάντηση: Τα ΝΕΑ, Κύριο Άρθρο, 15/12/2008: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=11&ct=7&artid=4492153
Αλλά τότε, το ΠΑΣΟΚ ήταν αντιπολίτευση, όχι κυβέρνηση, τώρα η αστυνομία έχει γίνει δημοκρατική και αντιμετωπίζει τους πάντες με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα πάνω από όλα.
Όπως εδώ: Salata TV, για τα γεγονότα της 15ης Απριλίου.
Πέμπτη 7 Απριλίου 2011
Επιλεκτικές ευαισθησίες.
Περί απαγόρευσης καπνίσματος στα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος ο λόγος και με αφορμή ένα άρθρο στο Yupi.gr.
Κατ' αρχάς, να θυμίσω ότι παρότι καπνιστής, δεν έχω θέμα με την απαγόρευση καπνίσματος στους κλειστούς χώρους, καθότι δεν με προβληματίζει να βγαίνω έξω για τσιγάρο και κατανοώ αυτόν που δεν καπνίζει. Μη σας πω ότι απολαμβάνω κιόλας την καθαρή ατμόσφαιρα σε ένα μαγαζί.
ΌΜΩΣ:
Ενοχλούμαι αφάνταστα από την αρθρογραφία και την επιχειρηματολογία περί "νομιμότητας" και "τσιφλικάδων καταστημαρχών" που "κάνουν ότι γουστάρουν".
Γιατί, που ήταν όλοι αυτοί όταν οι ίδιοι καταστηματάρχες -και μάλιστα όχι στο σύνολο τους, αλλά οι πιο τσαμπουκάδες και θρασείς από αυτούς- καταλάμβαναν ολόκληρα πεζοδρόμια και πλατείες με τραπεζοκαθίσματα και κατασκευές, επεκτείνοντας παράλληλα τα καταστήματα τους;
Πού ήταν όταν έκλειναν δρόμους και ελεύθερους χώρους και έβαζαν παρκαδόρους σε δημόσιους χώρους για να παρκάρουν οι πελάτες των μαγαζιών τους -με το αζημίωτο;
Πού ήταν όλοι αυτοί, όταν έκλειναν προσβάσεις σε παραλίες με τα μαγαζιά τους -και μάλιστα, πολλοί από αυτούς, όταν πολίτες στο Ελληνικό, μαζί με τον Δήμαρχο Κορτζίδη έκαναν δράσεις για να ρίξουν τους φράχτες, αποκαλούσαν αυτούς τους πολίτες "τραμπούκους που κάνουν ότι γουστάρουν";
Μήπως όλοι αυτοί, επιχειρηματολογούν με τον ίδιο φανατισμό για τις επεκτάσεις του Πανελληνίου -λέγε με Μίνωα Κυριακού- στο Πεδίο του Άρεως;
Ας επιχειρηματολογήσει κανείς όσο θέλει υπέρ της απαγόρευσης καπνίσματος, αλλά μη μας ζαλίζετε τον έρωτα με τη "νομιμότητα" γιατί θα πρέπει να την επικαλούμαστε παντού και όχι όποτε βολεύει την αποψάρα μας.
Κατ' αρχάς, να θυμίσω ότι παρότι καπνιστής, δεν έχω θέμα με την απαγόρευση καπνίσματος στους κλειστούς χώρους, καθότι δεν με προβληματίζει να βγαίνω έξω για τσιγάρο και κατανοώ αυτόν που δεν καπνίζει. Μη σας πω ότι απολαμβάνω κιόλας την καθαρή ατμόσφαιρα σε ένα μαγαζί.
ΌΜΩΣ:
Ενοχλούμαι αφάνταστα από την αρθρογραφία και την επιχειρηματολογία περί "νομιμότητας" και "τσιφλικάδων καταστημαρχών" που "κάνουν ότι γουστάρουν".
Γιατί, που ήταν όλοι αυτοί όταν οι ίδιοι καταστηματάρχες -και μάλιστα όχι στο σύνολο τους, αλλά οι πιο τσαμπουκάδες και θρασείς από αυτούς- καταλάμβαναν ολόκληρα πεζοδρόμια και πλατείες με τραπεζοκαθίσματα και κατασκευές, επεκτείνοντας παράλληλα τα καταστήματα τους;
Πού ήταν όταν έκλειναν δρόμους και ελεύθερους χώρους και έβαζαν παρκαδόρους σε δημόσιους χώρους για να παρκάρουν οι πελάτες των μαγαζιών τους -με το αζημίωτο;
Πού ήταν όλοι αυτοί, όταν έκλειναν προσβάσεις σε παραλίες με τα μαγαζιά τους -και μάλιστα, πολλοί από αυτούς, όταν πολίτες στο Ελληνικό, μαζί με τον Δήμαρχο Κορτζίδη έκαναν δράσεις για να ρίξουν τους φράχτες, αποκαλούσαν αυτούς τους πολίτες "τραμπούκους που κάνουν ότι γουστάρουν";
Μήπως όλοι αυτοί, επιχειρηματολογούν με τον ίδιο φανατισμό για τις επεκτάσεις του Πανελληνίου -λέγε με Μίνωα Κυριακού- στο Πεδίο του Άρεως;
Ας επιχειρηματολογήσει κανείς όσο θέλει υπέρ της απαγόρευσης καπνίσματος, αλλά μη μας ζαλίζετε τον έρωτα με τη "νομιμότητα" γιατί θα πρέπει να την επικαλούμαστε παντού και όχι όποτε βολεύει την αποψάρα μας.
Τετάρτη 6 Απριλίου 2011
Όλη η αλήθεια για το 2012 τους Μάγιας και το τέλος του κόσμου!
-Ω μεγάλε ιερέα, τι είναι τούτοι οι άσπροι με τα μούσια και τα σίδερα που μας κουβαλήθηκαν;
- Ω μεγάλε αρχηγέ, έρχονται από την Ευρώπη και είναι λέει πολιτισμένοι.
-Κοίτα τους ρε, πως μαζεύονται μπουλούκια. Πως τους κόβεις, μεγάλε μάγε;
- Με τις μαλακίες που κάνουν, την βγάζουν δεν την βγάζουν μέχρι το 2012!
Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011
Μπας και φοβάσαι;
Φοβάσαι; Και τι φοβάσαι; Και, ακόμα περισσότερο, ΓΙΑΤΙ φοβάσαι;
Έχεις πραγματικό λόγο;
Φοβάσαι για σένα, για τα παιδιά σου, για τους δικούς σου, για τους φίλους σου;
Αν έχεις όλους αυτούς, μήπως, λέω μήπως ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΛΟΓΟ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ;
Δες. Τους έχεις; Φοβάσαι μήπως χάσεις κάτι;
Τι;
Το αυτοκίνητο σου; Την τηλεόραση σου; Πόσο απαραίτητα σου είναι;
Το σπίτι σου είπες; Ναι, έχεις ένα δίκιο.
Αυτό, είναι απαραίτητο.
Αλλά, αν έχεις φίλους, δικούς σου ανθρώπους, πραγματικά δικούς σου και πραγματικά ανθρώπους, δεν θα βρεις και για αυτό λύση;
Αν δεν έχεις, μήπως φταίει ότι φοβάσαι; Και ότι και αυτοί φοβούνται;
Φοβάσαι να εμπιστευτείς, να ζητήσεις, να προσφέρεις;
ΓΙΑΤΙ;
Μήπως, λέω μήπως, φοβάσαι γιατί ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ;
Για κάτσε σκέψου...
Κλείσε λίγο την τηλεόραση, το ράδιο, την εφημερίδα.
Καθάρισε το μυαλό σου.
Κοίτα απλά γύρω σου.
Φοβάσαι ακόμα;
Πιάσε το χέρι του διπλανού σου.
Μαζί, πιάστε τα χέρια δύο ακόμα διπλανών.
Συνεχίστε.
Είδες πόσοι είμαστε;
Τώρα;
Φοβάσαι το ίδιο;
Νομίζω σε είδα να χαμογελάς....
*το ποστ αυτό, γράφτηκε για την ΧΤΕΣΙΝΗ (7/2/2011) "Ημέρα κατά του φόβου".
Ο υπογράφων Αντιδρασέξ, δεν την πρόλαβε.
Δεν την πρόλαβα, γιατί μέχρι πριν λίγο καιρό, κάτι φοβόμουν.
Και επειδή βαρέθηκα να φοβάμαι, την έκανα.
Σηκώθηκα και είπα, "Βαρέθηκα να φοβάμαι".
Το τίμημα ήταν κάποιες προσωπικές, προσωρινές, θυσίες- και να αργήσει μια μέρα στο ραντεβού του με τους άλλους, ενάντια στο φόβο.
Το κέρδος μου ήταν να μην φοβάμαι πια.
Αν το έκανα εγώ, μπορείς και συ.
Έχεις πραγματικό λόγο;
Φοβάσαι για σένα, για τα παιδιά σου, για τους δικούς σου, για τους φίλους σου;
Αν έχεις όλους αυτούς, μήπως, λέω μήπως ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΛΟΓΟ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ;
Δες. Τους έχεις; Φοβάσαι μήπως χάσεις κάτι;
Τι;
Το αυτοκίνητο σου; Την τηλεόραση σου; Πόσο απαραίτητα σου είναι;
Το σπίτι σου είπες; Ναι, έχεις ένα δίκιο.
Αυτό, είναι απαραίτητο.
Αλλά, αν έχεις φίλους, δικούς σου ανθρώπους, πραγματικά δικούς σου και πραγματικά ανθρώπους, δεν θα βρεις και για αυτό λύση;
Αν δεν έχεις, μήπως φταίει ότι φοβάσαι; Και ότι και αυτοί φοβούνται;
Φοβάσαι να εμπιστευτείς, να ζητήσεις, να προσφέρεις;
ΓΙΑΤΙ;
Μήπως, λέω μήπως, φοβάσαι γιατί ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ;
Για κάτσε σκέψου...
Κλείσε λίγο την τηλεόραση, το ράδιο, την εφημερίδα.
Καθάρισε το μυαλό σου.
Κοίτα απλά γύρω σου.
Φοβάσαι ακόμα;
Πιάσε το χέρι του διπλανού σου.
Μαζί, πιάστε τα χέρια δύο ακόμα διπλανών.
Συνεχίστε.
Είδες πόσοι είμαστε;
Τώρα;
Φοβάσαι το ίδιο;
Νομίζω σε είδα να χαμογελάς....
*το ποστ αυτό, γράφτηκε για την ΧΤΕΣΙΝΗ (7/2/2011) "Ημέρα κατά του φόβου".
Ο υπογράφων Αντιδρασέξ, δεν την πρόλαβε.
Δεν την πρόλαβα, γιατί μέχρι πριν λίγο καιρό, κάτι φοβόμουν.
Και επειδή βαρέθηκα να φοβάμαι, την έκανα.
Σηκώθηκα και είπα, "Βαρέθηκα να φοβάμαι".
Το τίμημα ήταν κάποιες προσωπικές, προσωρινές, θυσίες- και να αργήσει μια μέρα στο ραντεβού του με τους άλλους, ενάντια στο φόβο.
Το κέρδος μου ήταν να μην φοβάμαι πια.
Αν το έκανα εγώ, μπορείς και συ.
Πέμπτη 16 Δεκεμβρίου 2010
Ανακριβές Ρεπορτάζ των Νέων για την πορεία.
Τα "ΝΕΑ" κάνουν "ρεπορτάζ" από την χτεσινή απεργία και πορεία.
Τώρα, δεν ξέρω αν ο συντάκτης που το έγραψε, το έκανε "εξ' ακοής", καθώς οι δημοσιογράφοι απεργούσαν χτες ή περιγράφει την προσωπική του εμπειρία, έχοντας κατέβει ως απεργός στην πορεία.
Στην πρώτη περίπτωση, μάλλον δεν του τα είπαν καλά, στην δεύτερη μάλλον τον πείραξαν τα χημικά.
Το ρεπορτάζ στα "ΝΕΑ" εδώ.
Τι μας λέει ο "ρεπόρτερ"?
Ξεκινάει: "Σοβαρά επεισόδια σημάδεψαν τη μεγάλη διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας για την πανελλαδική απεργία της Τετάρτης."
Χμμ, είναι γεγονός, ότι ΚΑΙ χτες, είχε επεισόδια. Και μάλιστα, είδα τις περισσότερες μολότοφ από όσες έχω δει ποτέ. Σε σχέση όμως, με άλλες πορείες, τα λες και "συνήθη".
Αλλά, έστω, ότι έχουμε διαφορετικό βαθμό αξιολόγησης του "Σοβαρα" με το "συνήθη". Άνθρωποι είμαστε, τις απόψεις μας έχουμε.
Το φάουλ είναι μετά:
(τα έντονα γράμματα δικά μου)
http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG411
Οι διαδηλωτές, δεν του επιτέθηκαν εξ'αρχής, αλλά τον γιουχάρισαν, και μάλιστα στον πληθυντικό, προφανώς αποδοκιμάζοντας στο πρόσωπο του και όλο το πολιτικό κατεστημένο που οδήγησε την χώρα στα σημερινά της χάλια, μόλις μια δεκαετία μετά την "ισχυρή Ελλάδα" που μας πουλούσαν, του Ευρώ και των Ολυμπιακών Αγώνων.
Στη συνέχεια, και αφού τον έχουν πάρει στο κατόπι, υπάρχουν κάποιοι (2? 3? )που χειροδικούν εις βάρος του.
(Στο βίντεο επίσης φαίνεται, ότι έχει ματώσει μόνο η μύτη του κ.Χατζηδάκη, και γεμίζει αίματα πασαλείβοντας τα κατά λάθος με το χέρι του σε όλο το πρόσωπο του.)
Και εκεί πάμε και στο δεύτερο ψέμα, που δικαιολογεί το "Πανεπιστημίου", γιατί αν δεν πεις το πρώτο, δεν μπορεί να ειπωθεί και το δεύτερο. Γιατί, αν πέρασε ο Χατζηδάκης από το Σύνταγμα, πως γίνεται την ίδια ωρα να είναι και πεδίο μάχης;
Η επίθεση στον Χατζηδάκη, έγινε ΠΡΙΝ τα επεισόδια στο Σύνταγμα.
Πράγμα που, αποκαλύπτει και ο ίδιος ο συντάκτης μέσα στην απροσεξία του.
Στην πρώτη κιόλας παράγραφο, γράφει:
"Μετά το τέλος της πορείας ΓΣΕΕ και ΑΔΕΥ, στην οποία συμμετείχαν χιλιάδες εργαζόμενοι, η πλατεία Συντάγματος μετατράπηκε σε «πεδίο μάχης»,"
Η προσπάθεια να εξομοιωθούν στα μάτια του αναγνώστη αυτοί που ξυλοκόπησαν τον Χατζηδάκη με αυτούς που έκαναν "πεδίο μαχης" το Σύνταγμα, είναι εμφανής.
Γιατί αν περάσει σαν εικόνα, ότι δεν ήταν συστηματικοί ταραξίες αυτοί που τον έδειραν, αλλά καθημερινοί άνθρωποι, ζήτω που καήκαμε, θα πάρουν θάρρος και οι υπόλοιποι και θα γενικευτεί ο τραμπουκισμός πολιτικών.
Η τελευταία φράση που έχω σε έντονα είναι μια ωραία επίδειξη του πως να δημιουργείς εντυπώσεις χωρίς να λες ψέματα! Γιατί, έτσι όπως είναι διατυπωμένη η φράση, είναι σαν να λέει ότι οι διοργανωτές της πορείας επίσης δηλώνουν ότι τα επεισόδια στιγμάτισαν την πορεία, ενώ πιθανότατα έχουν πει μόνο το ότι ήταν μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις.
Τέλος, το όλο πνεύμα του ρεπορτάζ, φαίνεται και από το εξής:
Σε ένα ρεπορτάζ, 415 λέξεων, 7 παραγράφων στην πορεία καθαυτή, αφιερώνονται 2 (δύο) προτάσεις, η μία σε συσχετισμό με τα επεισόδια. Ούτε πόσος κόσμος υπήρχε, ούτε πόσα μπλοκ, ούτε τι μπλοκ ήταν αυτά ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ.
Γιατί, έτσι ΠΡΕΠΕΙ να περάσει στον κόσμο: Πορεία = Βία.
Στο χέρι όσων κατεβαίνουμε στις πορείες και όσων υποστηρίζετε τους αγώνες, είναι να μην περάσουν αυτά τα μηνύματα στον πολύ κόσμο. Είτε απομονώνοντας ταραξίες και τραμπούκους, είτε διαδίδοντας με όποιον τρόπο τα πραγματικά γεγονότα.
Τώρα, δεν ξέρω αν ο συντάκτης που το έγραψε, το έκανε "εξ' ακοής", καθώς οι δημοσιογράφοι απεργούσαν χτες ή περιγράφει την προσωπική του εμπειρία, έχοντας κατέβει ως απεργός στην πορεία.
Στην πρώτη περίπτωση, μάλλον δεν του τα είπαν καλά, στην δεύτερη μάλλον τον πείραξαν τα χημικά.
Το ρεπορτάζ στα "ΝΕΑ" εδώ.
Τι μας λέει ο "ρεπόρτερ"?
Ξεκινάει: "Σοβαρά επεισόδια σημάδεψαν τη μεγάλη διαδήλωση στο κέντρο της Αθήνας για την πανελλαδική απεργία της Τετάρτης."
Χμμ, είναι γεγονός, ότι ΚΑΙ χτες, είχε επεισόδια. Και μάλιστα, είδα τις περισσότερες μολότοφ από όσες έχω δει ποτέ. Σε σχέση όμως, με άλλες πορείες, τα λες και "συνήθη".
Αλλά, έστω, ότι έχουμε διαφορετικό βαθμό αξιολόγησης του "Σοβαρα" με το "συνήθη". Άνθρωποι είμαστε, τις απόψεις μας έχουμε.
Το φάουλ είναι μετά:
(τα έντονα γράμματα δικά μου)
"Ο Κ. Χατζηδάκης βρισκόταν στην Πανεπιστημίου όταν τον εντόπισαν διαδηλωτές και του επιτέθηκαν, τραυματίζοντάς τον στο πρόσωπο και στο κεφάλι. Ο βουλευτής φυγαδεύτηκε με τη βοήθεια διμοιρίας των ΜΑΤ.
Την ίδια ώρα, κουκουλοφόροι και ΜΑΤ αντάλλασσαν μολότοφ και δακρυγόνα στην πλατεία Συντάγματος. Τα επεισόδια στιγμάτισαν μία από τις μεγαλύτερες απεργιακές κινητοποιήσεις των τελευταίων ετών, σύμφωνα με τους διοργανωτές της πορείας."
Ο Κ.Χατζηδάκης, δεν βρισκόταν στην Πανεπιστημίου, αλλά στο Σύνταγμα, όπως δείχνει και το βίντεο στο παρακάτω site:http://www.doctv.gr/page.aspx?itemID=SPG411
Οι διαδηλωτές, δεν του επιτέθηκαν εξ'αρχής, αλλά τον γιουχάρισαν, και μάλιστα στον πληθυντικό, προφανώς αποδοκιμάζοντας στο πρόσωπο του και όλο το πολιτικό κατεστημένο που οδήγησε την χώρα στα σημερινά της χάλια, μόλις μια δεκαετία μετά την "ισχυρή Ελλάδα" που μας πουλούσαν, του Ευρώ και των Ολυμπιακών Αγώνων.
Στη συνέχεια, και αφού τον έχουν πάρει στο κατόπι, υπάρχουν κάποιοι (2? 3? )που χειροδικούν εις βάρος του.
(Στο βίντεο επίσης φαίνεται, ότι έχει ματώσει μόνο η μύτη του κ.Χατζηδάκη, και γεμίζει αίματα πασαλείβοντας τα κατά λάθος με το χέρι του σε όλο το πρόσωπο του.)
Και εκεί πάμε και στο δεύτερο ψέμα, που δικαιολογεί το "Πανεπιστημίου", γιατί αν δεν πεις το πρώτο, δεν μπορεί να ειπωθεί και το δεύτερο. Γιατί, αν πέρασε ο Χατζηδάκης από το Σύνταγμα, πως γίνεται την ίδια ωρα να είναι και πεδίο μάχης;
Η επίθεση στον Χατζηδάκη, έγινε ΠΡΙΝ τα επεισόδια στο Σύνταγμα.
Πράγμα που, αποκαλύπτει και ο ίδιος ο συντάκτης μέσα στην απροσεξία του.
Στην πρώτη κιόλας παράγραφο, γράφει:
"Μετά το τέλος της πορείας ΓΣΕΕ και ΑΔΕΥ, στην οποία συμμετείχαν χιλιάδες εργαζόμενοι, η πλατεία Συντάγματος μετατράπηκε σε «πεδίο μάχης»,"
Η προσπάθεια να εξομοιωθούν στα μάτια του αναγνώστη αυτοί που ξυλοκόπησαν τον Χατζηδάκη με αυτούς που έκαναν "πεδίο μαχης" το Σύνταγμα, είναι εμφανής.
Γιατί αν περάσει σαν εικόνα, ότι δεν ήταν συστηματικοί ταραξίες αυτοί που τον έδειραν, αλλά καθημερινοί άνθρωποι, ζήτω που καήκαμε, θα πάρουν θάρρος και οι υπόλοιποι και θα γενικευτεί ο τραμπουκισμός πολιτικών.
Η τελευταία φράση που έχω σε έντονα είναι μια ωραία επίδειξη του πως να δημιουργείς εντυπώσεις χωρίς να λες ψέματα! Γιατί, έτσι όπως είναι διατυπωμένη η φράση, είναι σαν να λέει ότι οι διοργανωτές της πορείας επίσης δηλώνουν ότι τα επεισόδια στιγμάτισαν την πορεία, ενώ πιθανότατα έχουν πει μόνο το ότι ήταν μια από τις μεγαλύτερες κινητοποιήσεις.
Τέλος, το όλο πνεύμα του ρεπορτάζ, φαίνεται και από το εξής:
Σε ένα ρεπορτάζ, 415 λέξεων, 7 παραγράφων στην πορεία καθαυτή, αφιερώνονται 2 (δύο) προτάσεις, η μία σε συσχετισμό με τα επεισόδια. Ούτε πόσος κόσμος υπήρχε, ούτε πόσα μπλοκ, ούτε τι μπλοκ ήταν αυτά ΤΙ-ΠΟ-ΤΑ.
Γιατί, έτσι ΠΡΕΠΕΙ να περάσει στον κόσμο: Πορεία = Βία.
Στο χέρι όσων κατεβαίνουμε στις πορείες και όσων υποστηρίζετε τους αγώνες, είναι να μην περάσουν αυτά τα μηνύματα στον πολύ κόσμο. Είτε απομονώνοντας ταραξίες και τραμπούκους, είτε διαδίδοντας με όποιον τρόπο τα πραγματικά γεγονότα.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
