Να γελάτε.

Τις τελευταίες μέρες, έχω αρχίσει και ξαναβρίσκω το κέφι μου.

Ναι, ζόρικα είναι τα πράγματα.

Μας λένε συνέχεια για spreads, επιτόκια, δανεικά, χρέη.
Μας λένε για περικοπές σε μισθούς, "δώρα" -ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΩΡΑ, ΔΟΥΛΕΜΕΝΑ ΛΕΦΤΑ ΕΙΝΑΙ-, συντάξεις.
Για αύξηση ορίων ηλικίας για σύνταξη.
Αύξηση της ανεργίας.

Γενικώς μας τρομοκρατούν.

Γιατί μας θέλουν σκυφτούς.
Φοβισμένους.
Δαρμένα σκυλιά.

Μην τους αφήνετε όμως.

Αυτούς που "καίει" πιο πολύ η κρίση, είναι αυτοί που έχουν μάθει στα πολλά.
Αυτοί, που τα λεφτά τα βλέπουν περισσότερο σαν νούμερα σε οθόνες και τυπωμένα χαρτιά ισολογισμών και δεν τα νιώθουν καθημερινά να αλλάζουν χέρια.

Βασικά, ΑΥΤΟΙ είναι οι πανικόβλητοι.
Και προσπαθούν να περάσουν τον πανικό σε εμάς.

Μη μασάτε ρε.

Εμείς μπορούμε να περάσουμε και με λιγότερα.
Αυτοί όχι.

Εμείς ξέρουμε να μοιραζόμαστε.
Αυτοί όχι.

Όταν εμείς θα έχουμε λιγότερα να ξοδέψουμε, αυτοί θα είναι πιο δυστυχισμένοι από εμάς.
Σε αυτούς θα λείψουν πιο πολύ.

Φυσικά και ΔΕΝ προτείνω να υποστούμε στωικά την κρίση.
Απλά σας λέω
"ΜΗΝ ΜΑΣΑΤΕ".

Εμείς έχουμε εναλλακτικούς τρόπους να την βγάλουμε.
Μπορούμε να μοιραστούμε για ένα διάστημα χρήματα, σπίτια, φαγητό, ότι χρειαστεί.



Μπορούμε να γυρίσουμε στα χωριά μας για ένα διάστημα -ή για πάντα.
Μπορούμε να περιορίσουμε περιττές ανάγκες και δαπάνες.
Δε γαμιέται, ζω και χωρίς αυτοκίνητο ή I-phone (απροπό, ούτε τώρα έχω κάτι από τα 2 στην ιδιοκτησία μου). Και η τηλεόραση, και στις 14'' αντί για τις 42'' μια χαρά δείχνει.
Τηλεόραση είναι, όχι φούτσα, να μετράει το μέγεθος.

Εννοείται ότι δεν πρέπει να τους χαρίσουμε εύκολα τίποτα.
Αλλά και να χάσουμε κάποια, προσωρινό θα είναι.

Μην ξεχνάτε ότι πριν 100 χρόνια δεν ήταν αυτονόητο τίποτα από όσα κινδυνεύουν να χαθούν τώρα.
Ούτε 8ωρα, ούτε συντάξεις, ούτε τίποτα.

Όπως κερδήθηκαν λοιπόν μια φορά, μπορούν να ξανακερδιστούν.
Και ακόμα περισσότερα.

Λύση στην κρίση θα βρεθεί. Όχι για το χατήρι μας, αλλά για το δικό τους.
Αν δεν βρεθεί, οι Τράπεζες και οι καταραμένοι (γιατί όλοι σε αυτούς ρίχνουν το ανάθεμα, λες και ήταν μόνοι τους) "Κερδοσκόποι" θα χάσουν. Εμείς, αναλογικά, θα χάσουμε πολύ λιγότερα.
Αυτό θέλουν να πιστέψουμε, ότι η καταστροφή θα πέσει στα δικά μας κεφάλια μόνο.
Αόρατοι κερδοσκόποι και παπάρια μάντολες.

Μην τσιμπάτε εύκολα στον πανικό.
Και όλα σκατά να γίνουν, δεν θα είναι για πάντα.
Γιατί θα επιστρέψουμε στην εποχή όπου
"οι προλετάριοι δεν έχουν να χάσουν τίποτα παρά τις αλυσίδες τους".
Και ο πιο επικίνδυνος άνθρωπος είναι αυτός που δεν έχει να χάσει τίποτα.
Για αυτό, don't worry.



Απλά, σφηνώστε καλά στο κεφάλι σας:
Ο εχθρός δεν είναι στο διπλανό γραφείο, στη διπλανή θέση στο εργοστάσιο ή στα γραφεία του δημοσίου. Ο εχθρός δεν είναι ο άστεγος, ο τοξικομανής, ο μετανάστης.
Και για αυτό ο θυμός σας και η ενέργεια σας δεν πρέπει να στρέφεται εναντίον αυτών.
Αλλά ενάντια σε αυτούς που πραγματικά φταίνε.

ΥΓ. Ο πολυχρονεμένος μας πρωθυπουργός που ο θεός(*) να του κόβει ώρες και να μας τις δίνει κοντοσούβλια, είπε προχτές:

"Ένα δεύτερο συμπέρασμα είναι ότι βάζουμε τάξη στη χώρα. Το αίσθημα της ασφάλειας ήταν ζητούμενο. Είχε απαξιωθεί η Αστυνομία πριν από λίγους μήνες, πριν από ένα χρόνο, πριν από δύο χρόνια. Μιλούσαμε για την απαξίωση αυτού του Σώματος. Σήμερα, βάζουμε τάξη και στέλνουμε το μήνυμα όχι μόνο σε κάθε πολίτη, αλλά και διεθνώς –"

Επειδή δεν ένιωσα ποτέ ανασφαλής από τον "Επαναστατικό" Αγώνα, αλλά πρωθυπουργός θα είναι, κάτι θα ξέρει, μόλις βρεθούν στις "γιάφκες" του "Επαναστατικού" Αγώνα το λάπτοπ και η βιντεοκάμερα από την διάρρηξη του (νοικιασμένου) αυτοκινήτου μου, το κινητό και το πορτοφόλι της Μπρέζνιεβα που την έκλεψαν κάτω από το σπίτι,αλλά και τα κοσμήματα και τα χρήματα από την κλοπή στο σπίτι των φίλων μου Γ.+Μ. παρακαλώ τον κ. Χρυσοχοϊδη να μου στείλει ένα e-mail ή ένα tweet.
Φαντάζομαι επίσης, ότι πλέον η κ.Κωνσταντίνα Κούνεβα και η κ.Κάρμεν του ViaVai, αισθάνονται ασφαλής γυρίζοντας σπίτι μετά την δουλειά.
Επίσης, για την "απαξίωση της αστυνομίας", μπορεί ο κ.πρωθυπουργός να ρωτήσει τον Μάριο Ζέρβα (δε θα δυσκολευτεί να τον βρει, στη φυλακή είναι, πάνω από ένα μήνα για "ταραχές"), και την Ίλντα Τόντι, χήρα και μητέρα του ορφανού παιδιού του Νίκου Τόντι, που φόνευσαν τσάμπα και βερεσέ οι αξιόπιστοι μπάτσοι του.
Να τα πει επίσης και σε αυτούς τους διαδηλωτές:



Α στα διάλα ρε.
(ο σύντροφος που εκσφενδόνισε την πράσινη σακούλα στο 1:46 του βίντεο, παρακαλείται όπως επικοινωνήσει με το μπλογκ για τα δέοντα συγχαρητήρια).


(διαβάστε επίσης:
Γιατί δεν χρειάζονται πολλά λόγια, Ακανόνιστη
Λίγο άνοιξη ακόμα, Κοκκινομπαλόνη. (έχει βάλει και 2 εκπληκτικές εικόνες, που τις βρήκε???)
και ένα αρθράκι για το "ποιος φταίει", από τον Techie Chan:
Γυμνός, το έγκλημα της ΤτΕ σε ταληράκια.)


Ας μην κλείσουμε όμως με τους ΜΠΑ ΓΟΥ ΔΟ.
Ο τίτλος του ποστ, είναι "να γελάτε".

Δυναμώστε τα ηχεία και δείτε το βίντεο:



(μου το είχε στείλει πρώτη φορά πέρυσι ένας καλός φίλος και blogger, o τρελοαργεντίνοέλληνας, apos. Thx man).
(τα μουσικά βιντεάκια είναι από την καμπάνια playingforchange. Τι είναι αυτό?
Πατήστε ΕΔΩ για να μάθετε).

Για να σοβαρευτούμε λίγο (STAGEfright)

(περιαυτολογική εισαγωγή)
Καιρό έχω να ποστάρω και να το ευχαριστηθώ μέχρι μέσα. Κάτι η δουλειά, κάτι τα προσωπικά μου (που βαίνουν καλώς) κάτι οι ατελείωτες ιντερνετομαλακιζόμενες ώρες, δεν μου έβγαινε τον τελευταίο καιρό. Απόψε όμως έχω πάλι όρεξη. Για να δούμε τι θα δούμε.
Θέματα, που θα ήθελα να ασχοληθώ είχαμε αρκετά.
-Μπατσοκρατία στα Εξάρχεια
-Νέα Κυβέρνηση
-Μετεκλογικός ΣΥΡΙΖΑ
...και άλλα...
-Μπατσοκρατία στα Εξάρχεια--> βαρέθηκα να αναλύω τα αυτονόητα για τους μπάτσους. Το έκαναν αρκετοί άλλοι, έτσι και αλλιώς.
-Νέα Κυβέρνηση--> ουφ, έχουμε καιρό με αυτούς. Άσε τους και λίγο χρόνο και χώρο (όχι, δεν υπάρχει περίοδος χάριτος).
-Μετεκλογικός ΣΥΡΙΖΑ-->πριτς, εδώ κάνουν την κορόιδα οι ίδιοι, ασε να ξεκουραστώ και εγώ, άσε που έχω φάει την ταμπέλα του ΣΥΡΙΖΑίου...

Θα πιάσω λοιπόν τα STAGE.

(και κάπου εδώ οι περισσότεροι πατάτε "κλείσιμο καρτελας" ή το "Back" του browser).


Εδώ είστε ακόμα? Καλά να πάθετε!

Ως τι υποτίθεται ότι ξεκίνησαν τα STAGE?
Ως "προγράμματα απόκτησης εργασιακής εμπειρίας". Ωραίος τίτλος και ωραίος σκοπός.

Κοινώς, ως ένας τρόπος να δωθούν κίνητρα, παροχές αν το θέλεις κανείς, σε εργοδότες, να πάρουν ως υπαλλήλους χωρίς πείρα άτομα, ώστε να αποκτήσουν μια κάποια εργασιακή εμπειρία.
Τα κίνητρα αυτά, ήταν χαμηλότερος μισθός, απαλλαγή από ασφάλιση και μικρή χρονική δέσμευση του εργοδότη με τον εργαζόμενο. Και ο εργαζόμενος, θα έβγαζε ένα χαρτζηλίκι για ένα διάστημα και θα είχε και μια εμπειρία να βάλει στο CV του (βιογραφικό, όπως το λέμε στη Δραπετσώνα).

Δεν ήταν και κάτι εντελώς καινούριο. Όσοι έχουν περάσει από ΤΕΙ ξέρουν ότι για να πάρεις πτυχίο, πρέπει να κάνεις και ένα εξάμηνο πρακτικής άσκησης, κατά το οποίο πληρώνεσαι το 80% το ανειδίκευτου εργάτη, εκ των οποίων τα μισά τα βάζει ο εργοδότης και τα άλλα μισά ο ΟΑΕΔ, ενώ ασφάλιση δεν υπάρχει πέρα από το ελάχιστο που είναι για "εργατικά ατυχήματα". Το ίδιο πράγμα δλδ, σκέφτηκαν να το επεκτείνουν και σε πτυχιούχους -ή μη.

Ας είμαστε λίγο ρεαλιστές, δεν είναι κάτι τελείως άχρηστο και για πέταμα η ιδέα των Stage.

Όταν στις περισσότερες αγγελίες για δουλειά σου λένε "με 2 πτυχία, ως 30 ετών, με εργασιακή εμπειρία" (και για τους άντρες και "εκπληρωμένες στρατιωτικές υποχρεώσεις"). Κάτσε ρε μπάρμπα, πότε να προλάβω να τα έχω όλα αυτά? Και άντε, ήμουν έξυπνος, γρήγορος (και φύτουλας θα προσέθετα εγώ) και τα τελείωσα όλα με τη μία, σχολή, μαστέρια, διδακτορικά, τζάτζαλα, μάτζαλα. Αν ΟΛΟΙ ζητάτε εργασιακή εμπειρία, ΕΓΩ πως θα την αποκτήσω αυτή τη ρημάδα?

Άρα, μπορεί κανείς να πει ότι σαν σύλληψη μάλλον δεν είναι και τόσο κακή ιδέα, ε?

Γιατί λοιπόν όλος αυτός ο χαμός με τα ΣΤΑΖ, σε σημείο να ορύεται ο Τσίπρας, να κανονίζει λίγο πριν την αποχώρηση του από τον ΟΑΕΔ μερικές χιλιάδες τέτοια ο διευθυντής του, να τα καταργεί το ΠΑΣΟΚ και να βρίζει (καλά, αυτό δεν είναι και είδηση) ο Πάγκαλος?

Γιατί ως συνήθως σε αυτή τη χώρα, βρήκαμε μια πατέντα και την ξεχειλώσαμε όχι όσο έπαιρνε, αλλά ακόμα παραπέρα. Το συνουσιάσαμε και απεβίωσε, που θα έλεγε και η γιαγιά μου. Και τα άπειρα (χωρίς πείρα) άτομα για τα οποία ήταν το πρόγραμμα έγινα άπειρα σε αριθμό και σε φορές προσλήψεων.

Δεν υπήρξε (ή και αν υπήρξε, καταστρατηγήθηκε αγρίως) κανένας περιορισμός ή αποκλεισμός. Έτσι, οι εργοδόται του ιδιωτικού τομέα, βρήκαν ένα φτηνό τρόπο να έχουν χέρια και μυαλά και να πέρνουν εργαζόμενους αφειδώς φτηνά και του δημόσιου να κάνουν ρουσφετάκια και χάρες παρακάμπτωντας ΑΣΕΠ και διαγωνισμούς ή επίσης, να στελεχώνουν φτηνά τους οργανισμούς και να μένουν λεφτά για φιέστες και μίζες.

Και έρχεται το ΠΑΣΟΚ, μετά και τις πιέσεις του ΣΥΡΙΖΑ (τα του καίσαρος τω καίσαρι και τα του ΣΥΡΙΖΑ τω ΣΥΡΙΖΙ, χαχα, γελάσαμε πάλι) και λέει "κατάργηση στο δημόσιο τομέα για να πάψουν τα κομματικά νταραβέρια". Και να παραμείνουν μόνο στον ιδιωτικό. Πονάει δόντι, κόψει κεφάλι.

Θα πρέπει να συνεχίσει να λειτουργεί αυτό το σύστημα όμως? Και αν ναι, υπάρχει τρόπος να λειτουργήσει πραγματικά θετικά?
Στην πρώτη ερώτηση, λέω ναι, γιατί είναι ένας τρόπος να αποκτήσει κανείς εμπειρία και να παρακάμψει το μειονέκτημα της ανυπαρξίας της εργασιακής εμπειρίας.
Και στη δεύτερη λέω ναι, με δικλίδες ασφαλείας.

Ποιες θα μπορούσαν να είναι αυτές?

Οι πρώτες δικλίδες πρέπει να αφορούν στους εργοδότες.

-Για να πάρει κάποιος εργόδότης εργαζόμενο με STAGE θα πρέπει κατ'αρχήν, αν έχει πάνω από έναν αριθμό εργαζομένων (π.χ.20), να έχει τουλάχιστον έναν μόνιμο εργαζόμενο σε ανάλογο πόστο (αλλιώς, από που θα μάθει ο εκπαιδευόμενος?). Σε μικρότερες επιχειρήσεις, θα μπορούσε να μην ισχύει ο περιορισμός, ώστε να μπορεί μια μικρή επιχείρηση να βοηθηθεί δοκιμάζοντας νέες ειδικότητες ή νέα άτομα.
-Μια επιχείρηση μπορεί να προσλαμβάνει άτομα με STAGE, αλλά μετά από κάποιο αριθμό προσλήψεων (π.χ. 3-4) να υποχρεούται να παίρνει μόνιμο εργαζόμενο, για να μπορεί να συνεχίσει να παίρνει και νέα STAGE. Στη λογική, ότι εφόσον παίρνεις συνέχεια κάποιον για τη θέση, λογικά έχεις και πάγια ανάγκη για άτομο. Αν δεν, κομμένο το STAGE για την επιχείρηση.
-Το πόσους δικαιούται να έχει ανα πάσα στιγμή μια επιχείρηση με STAGE πρέπει να είναι μάξιμουμ ένα ποσοστό του συνολικού αριθμού εργαζομένων, π.χ. 10%.

Οι περιορισμοί, όσον αφορά τους εργαζόμενους, είναι πολύ απλοί:
-Μέχρι 2 ή 3 προσλήψεις μέσω STAGE ή μάξιμουν 18 μήνες. Πόσο περισσότερο να εκπαιδευτεί κανείς? Έτσι, προστατεύεις και τον εργαζόμενο από συνεχή εκμετάλευση του αλλά και κόβεις το "νταλαβέρι" με συγκεκριμένα άτομα.

Οφέλη που μπορούν να προκύψουν από αυτό το σύστημα?
Το προφανές, να μπορεί κανείς πιο εύκολα να πάρει μια εργασιακή εμπειρία και ένα εισόδημα μέχρι να βρει μόνιμη δουλειά.
Και οι επιχειρήσεις, να μπορούν να δοκιμάζουν με χαμηλότερο κόστος, πιο εύκολα εργαζόμενους και νέες θέσεις μέσα στην επιχείρηση. Και αν αποδείξει κάποιος ότι είναι καλός να έχει την ευκαιρία μόνιμοποίησης. Ενώ αν τους αφήσεις ανεξέλεγτους, να βολεύονται εσαεί με αυτόν τον τρόπο, σιγά να μην πάρουν κάποιον μόνιμο.

Τα πράγματα είναι αρκετά απλά, για να μας ζαλίζουν τον έρωτα με λογικές "πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι". Δεν είναι όλα άσπρα-μάυρα, υπάρχει για κάθε ζήτημα πάντα και η μέση οδός.

Πέρι FYROM και MKD και μπάσκετ και άλλες μαλακίες

(δανείζομαι την φωτογραφία από το Κόκκινο Μπαλόνι)

Είναι γνωστός ο στρουθοκαμηλισμός που έδειξε η ΝΕΤ στον πρόσφατο αγώνα μπάσκετ για το Eurobasket της ομάδας της ΠΓΔΜακεδονίας με την δική μας (και με τις υπόλοιπες που έπαιξε):
Είδαν ότι το ταμπλό έγραφε MKD και το έσβησαν με... μπλάνκο να μην φαίνεται.
Λες και που το σβήσαμε στην Ελλάδα, η υπόλοιπη Ευρώπη και όποιος άλλος στον κόσμο είχε εικόνα, δεν το έβλεπε!!!

Λοιπόν, το MKD δεν ήταν καμία προβοκάτσια ούτε κανένας ανθελληνικός δάκτυλος (πως άλλωστε, ο πρόεδρος της FIBA είναι ο γνωστός.. ανθέλληνας Vasilakopoulos Georgios -ναι, έλληνας είναι, όχι ομογενής. Έλληνας 100%).
Το MKD προκύπτει από τους κανόνες του ISO (International Standards Organization - Διεθνής Οργανισμός Τυποποίησης). Το ελληνικό μέλος του οργανισμού είναι ο ΕΛΟΤ.
Η FIBA ακολουθεί τους κανονισμούς της ΔΟΕ, η ΔΟΕ του ISO και ο ISO των επιτροπών του.
ΔΕΝ ΔΕΣΜΕΥΕΤΑΙ Ο ISO ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΟΗΕ ή ΑΛΛΟΝ. Απλά, αν θέλει τους ακολουθεί ή λαμβάνει υπ'όψιν του.
Το πρότυπο με το οποίο δίνεται η κωδικοποίηση είναι το ISO 3166-1.
Εκεί ορίζονται οι κωδικοί χωρών με 2 ή 3 γράμματα είτε με 3 αριθμούς (3 διαφορετικές κωδικοποιήσεις για διάφορους λόγους).
Αν πάει κανείς παραμέσα, θα δει ότι υπάρχουν και κωδικοί για τις περιφέρειες ή όπως αλλιώς είναι χωρισμένη μια χώρα.
Αν τώρα πάει κανείς στο ISO 3166-2:GR θα δει ότι οι κωδικοί 5-6 αφορούν στην Μακεδονία (την ελληνική προφανώς). Καμία αμφισβήτηση ως προς ότι υπάρχει Μακεδονία στην Ελλάδα, προφανώς.
Εκτός από τις περιφέρειες κωδικό έχουν και ο νομοί της Ελλάδας.
Εκεί ο ISO μάλλον έχει χιούμορ:

GR-69 : Agio Oros

Αν λοιπόν κάποιοι κόπτονταν για το MKD θα έπρεπε στον ΕΛΟΤ να έχουν ανοιχτά τα μάτια τους και όταν γινόταν η διαδικασία να έφερναν τις όποιες αντιρρήσεις τους. Τώρα είναι αργά, ας πρόσεχαν.
Τα άλλα είναι πίπες για εσωτερική κατανάλωση.

Και για να μην γελιόμαστε:
στο 2:14 ΤΙ ΛΕΕΙ Η ΟΘΟΝΗ???

Ο ΜΑΪ ΦΑΚΙΝ ΓΚΟΤ! MKD! ΓΟΥΑΟΥ, ΚΕΛ ΣΟΥΡΠΡΙΖ!

Αλλά τότε κανένας δεν σκέφτηκε να το κρύψει.

Ανάμικτα συναισθήματα

Πήρε το μάτι μου στα νέα αυτή την είδηση:

ΤΟΝ ΣΚΟΤΩΣΕ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΕΠΕΙΔΗ ΗΤΑΝ ΓΚΕΪ

Πάτησα Κλικ.
Ομολογώ ότι "ανακουφίστηκα" βλέποντας ότι η είδηση αφορά την Τουρκία και όχι την Ελλάδα.
Αλλά και μόνο ότι σκέφτηκα ότι μπορεί να αφορά την Ελλάδα, με τρόμαξε.
Έχουμε γυρίσει τόσο πίσω ή εγώ είμαι υπερβολικός?

TVXS, Αριστεροί, Αναρχικοί και Φασίστες

Τις τελευταίες μέρες, τα σχόλια κάτω από τις ειδήσεις του TVXS.gr έχουν καταντήσει ένα απέραντο κωλοχανείο.
Αριστεροί και αριστεριστές όλων των αποχρώσεων μαζί με αναρχικούς βρίζονται μεταξύ τους, και όλοι μαζί βρίζουν τους φασίστες που μπαίνουν μέσα και απογαμάνε μια συζήτηση έτσι και αλλιώς μπάχαλο.
Στην είδηση για την ερώτηση του Κοροβέση στη βουλή για την συνεργασία Χρυσαυγιτών και ΜΑΤ άρχισε πάλι το ίδιο βιολί από κάτω (στην αρχή χωρίς φασίστες).
Άφησα τα 2 παρακάτω σχόλια, τα οποία αντί-γράφω και εδώ, γιατί είναι θέση μου από μόνα τους:

"O Κοροβέσης καλά κάνει και το φέρνει και στη Βουλή.
Από εκεί και ύστερα:
Ναι, και εγώ θεωρώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κατεβάζει δυσανάλογο για τη δύναμη του κόσμο στο δρόμο ΑΛΛΑ ΕΛΕΟΣ ΜΕ ΟΛΟΥΣ:
ΣΥΝ, ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΕΝΑΝΤΙΑ, ΜΕΡΑ, Αναρχικούς οποιασδήποτε κατεύθυνσης και όποιο άλλο σχηματισμό:
ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΠΑΡΕΙ ΦΑΛΛΑΓΓΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΚΑΘΟΜΑΣΤΕ ΚΑΙ ΨΕΙΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ ΠΟΣΗ ΤΗΝ ΕΧΟΥΜΕ.
"Εμείς κατεβάζουμε τόσους και εσείς τόσους".
Είδα και στην Αντιρατσιστική την περασμένη Πέμπτη, τον διαγκωνισμό για το ποιος θα πάρει κεφάλι. Να δείξουμε οτι "εμείς, οι αλληλλέγγυοι μαρκας τάδε, είμαστε πιο αλληλέγγυοι από την άλλη μάρκα".
"Οι δύσκολοι μετανάστες, προτιμάνε -----, αυτοι ξέρουν".

Δε με παρατατε λέω εγώ?"

"Το σχόλιο μου δεν πάει προσωπικά για κανέναν σας εδω μέσα.
Είμαι ο κλασσικος μαλάκας ανένταχτος, που πηγαίνει σε καλέσματα και του αριστερού και του αντιεξουσιαστικού χώρου, που δρα όπου μπορεί όποτε μπορεί, ειδικά σε θέματα αλληλλεγγύης σε κοινωνικά ευαίσθητες ομάδες ή θέματα δικαιωμάτων.
Και που αισθάνομαι πλέον πνιγμένος που ο εκάστοτε "χώρος" γίνεται σημαντικότερος από το εκάστοτε ζήτημα. "

Λίγες σκέψεις για τη χτεσινή απεργία...

1) Δεν μπόρεσα να κατέβω, εν αντιθέσει με άλλες φορές. Η δουλειά στον ιδιωτικό τομέα δεν είναι πάντα εύκολη σε τέτοια πράγματα. Και δεν το λέω για δικαιολογία.

2) Ξεχάστηκα το πρωί και παρέβηκα μια βασική μου αρχή, για τις ημέρες γενικής απεργίας: Μηδενική κατανάλωση. Επειδή και άλλοι δεν μπορούν να απεργήσουν, ασχέτως αν  το θέλουν ή όχι, τις μέρες αυτές:

-Δεν παραγγέλνουμε delivery

-Δεν πάμε στο super market

-Δεν βάζουμε βενζίνη

-ΔΕΝ ΣΤΡΩΝΟΜΑΣΤΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΑ ΟΥΖΕΡΙ, ΤΙΣ ΤΑΒΕΡΝΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΚΑΦΕΤΕΡΙΕΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ! Με αυτή τη συνήθεια, κάνουμε τις μέρες αυτές μέρες υψηλής δουλειάς σε αυτά τα μαγαζιά και έτσι στερούμαι από τους εργαζόμενους εκεί το δικαίωμα στην απεργία ("Αφεντικό, άυριο δεν θα έρθω, θα απεργήσω." "Τι λες ρε Μήτσο, αύριο θα γίνεται ο χαμός. Θα πλακώσουν μετά την πορεία οι διαδηλωσάκηδες και δεν θα προλαβαίνουμε". "Μα απεργία είναι αύριο ρε αφεντικό"."Άμα δεν έρθεις αύριο, μην ξανάρθεις".)

-Γενικώς δεν καταναλώνουμε ρε αδερφέ. Άμα χρειαστεί κάτι επείγον, πάμε στον ψιλικατζή.

Εγώ χτες λοιπόν ξεχάστηκα. Και έβαλα βενζίνη, και παρήγγειλα καφέ και τυρόπιτα από τον Γρηγόρη.

3) Από αυτή την τελευταία γκάφα μου λοιπόν, επειδή ο καφές έκανε 50 λεπτά να έρθει, έμαθα το άλλο: Στον Γρηγόρη, λόγω της απεργίας, δεν περίμεναν να έχει δουλειά και είπαν στα μισά μηχανάκια να έρθουν για δουλειά. Ωραία. Α, τα μηχανάκια δεν τα παρέχει ο Γρηγόρης, ειναι των παιδιών. Γρηγόρης Μικροεκμεταλεύματα.

4) Στο δρόμο είδα ένα φορτηγάκι που έγραφε "Βλάβες ΟΤΕ" ή κάτι τέτοιο, δε θυμάμαι τώρα. Στο πλάι ήταν φανερό ότι ανήκε σε ιδιωτική εταιρεία. Χάλασε ο κόσμος, ούτε στον ΟΤΕ δεν μπορούν να απεργήσουν.

5) Από ότι μου είπαν, στην πορεία πρέπει να ήταν 15.000 άτομα. Και από όσα κατάλαβα από αυτά που άκουσα στο ράδιο, δεν ήταν καμιά μεγαλειώδης πορεία. Συμπέρασμα: Στο Λεκανοπέδιο Αττικής υπάρχουν μόνο 15.000 δημοσιοι υπάλληλοι.  Αφού αυτοί είναι οι μόνοι σίγουροι ότι δεν θα απολυθούν, αλλά επίσης με τα τελευταία (εξίσωση ανδρών-γυναικών στη σύνταξη, επιδόματα αντί για αυξήσεις) μέτρα είναι έντονα θιγόμενοι, λογικό δεν είναι αυτοί τουλάχιστον να κατέβηκαν?? Άρα, είναι όλοι και όλοι 15.000 και μην ξανακούσω για "τεράστιο δημόσιο τομέα" έτσι?

[εναλλακτική εξήγηση: Πέμπτη απεργία, Παρασκευή κολλάμε μια μερούλα, την έχουμε κάνει από Τετάρτη. Και ποιος γαμεί την πορεία, έλα μωρέ, θα κατέβουν "οι άλλοι".

6) Για άλλη μια φορά, μαζί με τους υπόλοιπους, η ΕΣΗΕΑ κυρρήτει γενική απεργία. Αποτέλεσμα, να μη μαθαίνουμε τίποτα, έστω για την απεργία. Δε λέω ότι δεν πρέπει να συμμετέχουν στην απεργία, αλλά ας πάρουν μια απόφαση για "προσωπικό ασφαλείας". 

Σημειωτέον, οτί ενω το συγκεκριμένο θέμα (η ενημέρωση τη μέρα της απεργίας) έχει συζητηθεί και άλλες φορές επικριτικά, κυρίως από τις αριστερές παρατάξεις της ΕΣΗΕΑ, αυτή τη φορά που μέχρι τελευταία σχεδόν ώρα, δεν είχε παρθεί απόφαση για συμμετοχή, οι ίδιες παρατάξεις έλεγαν "ντροπή που δε συμμετέχουμε". Δεν τους πιάνεις πουθενά τελικά.

7) Στις σημερινές ιστοσελίδες ενημέρωσης (κοίταξα σε enet.gr, news247.gr, naftemporiki.gr, in.gr) υπάρχει μόνο ένα δημοσιεύμα, το οποίο μάλιστα είναι σχεδόν πανομοιότυπο και στα 4, περιλαμβάνοντας κυρίως τις δηλώσεις των εργατομπαμπάδων (με ρούμι?). Οκ, τουλάχιστον την τίμησαν κανονικά την απεργία.

Μετά, δεν μας κάνουν καλά που μας πηδάνε ασάλιωτα??

Η Ημερομηνία των εκλογών:

Έρχονται οι πρόωρες εκλογές!
Να είστε έτοιμοι.

Παρά το ότι από ότι γράφει η Ελευθεροτυπία γράφει ότι ο πρωθυπουργός άφησε να εννοηθεί ότι το σενάριο των πρόωρων εκλογών μέσα στην άνοιξη κάηκε οριστικά, εγώ δεν το πιστεύω.
Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγες μέρες (η προηγούμενη ήταν την περασμένη Παρασκευή στη Βουλή) είπε ότι "η αντιμετώπιση της κρίσης είναι εθνικός στόχος".
Και μιας και το Σύνταγμα απαιτεί την επίκληση εθνικού ζητήματος για τη διενέργεια των πρόωρων εκλογών, ετοιμάζεται η δικαιολογία.
Ίσως, αν δεν είχε κάτσει (ή μάλλον δεν είχε σηκωθεί να φύγει) ο Παλαιοκώστας το ΣΚ, να έκανε την ανακοίνωση και σήμερα στο υπουργικό συμβούλιο.
Θα μου πείτε "κάτσε ρε μαν, γιατί να κάνει πρόωρες τώρα που είναι πίσω?"
Δεν θα έχετε άδικο, και μέχρι τώρα ποτέ δεν έχει κάνεις πρόωρες και να τις έχει χάσει. Όποτε μέχρι τώρα έγιναν εκλογές στην ώρα τους, η εκάστοτε κυβέρνηση τις έχασε.
Το σκεπτικό μου είναι απλό:
Όσο πάει, φθείρεται η κυβέρνηση και πέρα από τη δεδομένη ανικανότητα της, έχει και το αγγούρι της κρίσης. Όμως, ακόμα δεν φαίνεται πιθανότητα αυτοδύναμης κυβέρνησης ούτε από το ΠΑΣΟΚ. Αν το τρενάρει και άλλο, μπορεί να δώσει τον χρόνο στο ΠΑΣΟΚ να φτάσει τα νούμερα της αυτοδυναμίας.
Το σενάριο μου λοιπόν λέει: εκλογές, ίσως μαζί και με τις ευρωεκλογές (για να γλυτώσουν το -και πολιτικό- κόστος διπλών εκλογών), προσωρινή κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ "για να αντιμετωπιστεί η εθνική υπόθεση της κρίσης" -και με μοιρασμένο το κόστος- και μετά από αυτό, "παίζουμε" τις επόμενες εκλογές "στα ίσα".
Το σενάριο αυτό έχει ένα κενό, βέβαια: Θα δεχτεί το ΠΑΣΟΚ να συμπλεύσει? Θα δείξει. Όλα θα εξαρτηθούν από το πως θα είναι τα κόζια και αν το πολιτικό κόστος από τη μη σύμπλευση θα είναι μεγαλύτερο ή μικρότερο από αυτό της συναίνεσης. Και ποια θα είναι η κατάσταση της επιβίωσης του δικομματισμού. Γιατί αυτό μετράει πιο πολύ για τα δύο κόμματα.

Γιατί τα γράφω τώρα αυτά?
Η εκλογολογία δε μ' αρέσει, ούτε θεωρώ πως μέσω των εκλογών -μόνο- αλλάζουν τα πράγματα. Αλλά βάζω την σκέψη μου, ως τροφή για προβληματισμό γιατί θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για όποτε αποφασίσουν να μας καλέσουν να ψηφίσουμε και να μας κάνουν πάλι για λίγες μέρες "τον κυρίαρχο λαό" και να εκφράσουμε όσο πιο σοφά μπορούμε τη βούληση μας.

Το ρίσκο μου το πήρα, το είπα και θα δούμε αν έπεσα μέσα...

Ομπάμα: Άλλος ένα Αμερικανός πρόεδρος (?)

Δεν ασχολήθηκα στο μπλογκ πρακτικά καθόλου με τις αμερικανικές εκλογές κα τον Ομπάμα (πέρα από το ποστάκι με το "αν ήταν μαύρος ο θεός").
Όμως εδώ (άρθρο από το Al Jazeera English) είναι μια παράμετρος που δεν είχε περάσει από το μυαλό μου.
Ο Ομπάμα ίσως να αποδειχθεί απλώς άλλος ένας Αμερικανός πρόεδρος, σε σχέση με τα έργα και τις ημέρες του που θα δούμε. Αλλά το σημαντικό που μπορεί να προσφέρει είναι αυτό που λέει το άρθρο: να λειτουργήσει ως πρότυπο και ως μοχλός κινητοποίησης των απανταχού μάυρων σε σχέση με την ενασχόληση τους με την πολιτική και τα κοινά. Να πάψει να φαντάζει μάταιο στα μάτια τους. Να τους δώσει όραμα και προοπτική. Και το "Yes we can" να αντηχήσει διαφορετικά. Ακόμα και τίποτα άλλο θετικό να μην κάνει, αυτό, ναι, θα είναι μια μεγάλη προσφορά.

(ευχαριστώ τον φίλο που μου το έστειλε με e-mail και μου έδωσε μια άλλη οπτική)