Σύντομα Πάλι Κοντά σας!

κυριολεκτικά και ιντερνετικά.


(η εικόνα προφανώς και δεν έχει σχέση με το θέμα μας, αλλά κάπως πρέπει να ανέβουν και τα χιτς).

Διαβάστε το οπωσδήποτε!

Οκ, εγώ έχω πάψει να γράφω τακτικά -ελπίζω ότι θα μου έρθει η όρεξη και θα επανέλθω- αλλά ευτυχώς έχουν πάρει τη σκυτάλη άλλοι, που γράφουν κα-τα-πλη-κτι-κά.

Αυτό λοιπόν, πρέπει να το διαβάσετε. Θα ήθελα να είχα την ικανότητα να το έχω γράψει εγώ.

Pop-Corn της Πρωτομαγιάς, από τον Techie-Chan.

"Πιο μικρός ήθελα να γράφω ιστορίες που να κάνουν χαρούμενους τους ανθρώπους, αλλά με αυτό δεν εννοούσα χαρούμενες ιστορίες. Ποτέ δεν τα πήγαινα καλά με τα υπερβολικά πράγματα και τις αλήθειες, είμαι κι εγώ ένα παιδί της εποχής μου. Τελοσπάντων κανείς δεν μπορεί να επιλέξει την εποχή που ζει, οπότε μεγαλώνοντας έγινα ο άγριος μπακάλης/χασάπης TechieChan.

Καθώς ζούμε το τέλος της παλιάς τάξης πραγμάτων που κάποιοι ονομάζουν μεταπολίτευση,δεν μπορώ να πω ότι λυπάμαι. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά πως χαίρομαι κιόλας."

Πατήστε εδώ για τη συνέχεια.

Τραγούδια για τη Μεγάλη Εβδομάδα

ΚΟΥΙΖ: Που γράφτηκε το συγκεκριμένο απόσπασμα;

(Τα Bold δικά μου)

"ΓΙΑΤΙ ενδεχομένως τα χειρότερα δεν τα έχουμε δει ακόμα. Μέχρι στιγμής το κυρίαρχο πρόβλημα είναι βέβαια η συμπεριφορά της αστυνομίας και η αδυναμία της να προσαρμοστεί στο πλαίσιο και τις προϋποθέσεις μιας δημοκρατικής κοινωνίας που σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

ΣΤΟΥΣ επόμενους μήνες όμως θα πρέπει να περιμένουμε κατακόρυφη αύξηση και της κοινωνικής έντασης, καθώς η οικονομική κρίση θα αρχίσει να έχει σοβαρές επιπτώσεις. Φαινόμενα που ήδη παρατηρούμε όπως η νεανική ανεργία θα πάρουν επικίνδυνες διαστάσεις.

ΑΝ σε αυτά συνυπολογίσουμε την κρίση στην Παιδεία και ιδιαίτερα στα πανεπιστήμια, τότε είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα έχουμε απέναντί μας ένα εκρηκτικό κοκτέιλ.

Η κυβέρνηση αυταπατάται και αυταπατώμεθα όλοι μας αν πιστεύουμε ότι κάτι τέτοιο μπορεί να ξεπεραστεί χωρίς συγκεκριμένες, ουσιαστικές και κυρίως ολοκληρωμένες δράσεις."

Η απάντηση σε λίγο.... Μείνετε κοντά μας!

UPDATE η απάντηση: Τα ΝΕΑ, Κύριο Άρθρο, 15/12/2008: http://www.tanea.gr/default.asp?pid=11&ct=7&artid=4492153

Αλλά τότε, το ΠΑΣΟΚ ήταν αντιπολίτευση, όχι κυβέρνηση, τώρα η αστυνομία έχει γίνει δημοκρατική και αντιμετωπίζει τους πάντες με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα πάνω από όλα.

Όπως εδώ: Salata TV, για τα γεγονότα της 15ης Απριλίου.

Επιλεκτικές ευαισθησίες.

Περί απαγόρευσης καπνίσματος στα καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος ο λόγος και με αφορμή ένα άρθρο στο Yupi.gr.

Κατ' αρχάς, να θυμίσω ότι παρότι καπνιστής, δεν έχω θέμα με την απαγόρευση καπνίσματος στους κλειστούς χώρους, καθότι δεν με προβληματίζει να βγαίνω έξω για τσιγάρο και κατανοώ αυτόν που δεν καπνίζει. Μη σας πω ότι απολαμβάνω κιόλας την καθαρή ατμόσφαιρα σε ένα μαγαζί.

ΌΜΩΣ:

Ενοχλούμαι αφάνταστα από την αρθρογραφία και την επιχειρηματολογία περί "νομιμότητας" και "τσιφλικάδων καταστημαρχών" που "κάνουν ότι γουστάρουν".

Γιατί, που ήταν όλοι αυτοί όταν οι ίδιοι καταστηματάρχες -και μάλιστα όχι στο σύνολο τους, αλλά οι πιο τσαμπουκάδες και θρασείς από αυτούς- καταλάμβαναν ολόκληρα πεζοδρόμια και πλατείες με τραπεζοκαθίσματα και κατασκευές, επεκτείνοντας παράλληλα τα καταστήματα τους;

Πού ήταν όταν έκλειναν δρόμους και ελεύθερους χώρους και έβαζαν παρκαδόρους σε δημόσιους χώρους για να παρκάρουν οι πελάτες των μαγαζιών τους -με το αζημίωτο;

Πού ήταν όλοι αυτοί, όταν έκλειναν προσβάσεις σε παραλίες με τα μαγαζιά τους -και μάλιστα, πολλοί από αυτούς, όταν πολίτες στο Ελληνικό, μαζί με τον Δήμαρχο Κορτζίδη έκαναν δράσεις για να ρίξουν τους φράχτες, αποκαλούσαν αυτούς τους πολίτες "τραμπούκους που κάνουν ότι γουστάρουν";

Μήπως όλοι αυτοί, επιχειρηματολογούν με τον ίδιο φανατισμό για τις επεκτάσεις του Πανελληνίου -λέγε με Μίνωα Κυριακού- στο Πεδίο του Άρεως;

Ας επιχειρηματολογήσει κανείς όσο θέλει υπέρ της απαγόρευσης καπνίσματος, αλλά μη μας ζαλίζετε τον έρωτα με τη "νομιμότητα" γιατί θα πρέπει να την επικαλούμαστε παντού και όχι όποτε βολεύει την αποψάρα μας.

Όλη η αλήθεια για το 2012 τους Μάγιας και το τέλος του κόσμου!

-Ω μεγάλε ιερέα, τι είναι τούτοι οι άσπροι με τα μούσια και τα σίδερα που μας κουβαλήθηκαν;


- Ω μεγάλε αρχηγέ, έρχονται από την Ευρώπη και είναι λέει πολιτισμένοι.

-Κοίτα τους ρε, πως μαζεύονται μπουλούκια. Πως τους κόβεις, μεγάλε μάγε;

- Με τις μαλακίες που κάνουν, την βγάζουν δεν την βγάζουν μέχρι το 2012!

Μπας και φοβάσαι;

Φοβάσαι; Και τι φοβάσαι; Και, ακόμα περισσότερο, ΓΙΑΤΙ φοβάσαι;
Έχεις πραγματικό λόγο;

Φοβάσαι για σένα, για τα παιδιά σου, για τους δικούς σου, για τους φίλους σου;
Αν έχεις όλους αυτούς, μήπως, λέω μήπως ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΛΟΓΟ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ;

Δες. Τους έχεις; Φοβάσαι μήπως χάσεις κάτι;
Τι;
Το αυτοκίνητο σου; Την τηλεόραση σου; Πόσο απαραίτητα σου είναι;
Το σπίτι σου είπες; Ναι, έχεις ένα δίκιο.
Αυτό, είναι απαραίτητο.
Αλλά, αν έχεις φίλους, δικούς σου ανθρώπους, πραγματικά δικούς σου και πραγματικά ανθρώπους, δεν θα βρεις και για αυτό λύση;

Αν δεν έχεις, μήπως φταίει ότι φοβάσαι; Και ότι και αυτοί φοβούνται;
Φοβάσαι να εμπιστευτείς, να ζητήσεις, να προσφέρεις;
ΓΙΑΤΙ;

Μήπως, λέω μήπως, φοβάσαι γιατί ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ;

Για κάτσε σκέψου...
Κλείσε λίγο την τηλεόραση, το ράδιο, την εφημερίδα.
Καθάρισε το μυαλό σου.
Κοίτα απλά γύρω σου.

Φοβάσαι ακόμα;
Πιάσε το χέρι του διπλανού σου.
Μαζί, πιάστε τα χέρια δύο ακόμα διπλανών.
Συνεχίστε.

Είδες πόσοι είμαστε;
Τώρα;
Φοβάσαι το ίδιο;

Νομίζω σε είδα να χαμογελάς....


*το ποστ αυτό, γράφτηκε για την ΧΤΕΣΙΝΗ (7/2/2011) "Ημέρα κατά του φόβου".
Ο υπογράφων Αντιδρασέξ, δεν την πρόλαβε.
Δεν την πρόλαβα, γιατί μέχρι πριν λίγο καιρό, κάτι φοβόμουν.
Και επειδή βαρέθηκα να φοβάμαι, την έκανα.
Σηκώθηκα και είπα, "Βαρέθηκα να φοβάμαι".
Το τίμημα ήταν κάποιες προσωπικές, προσωρινές, θυσίες- και να αργήσει μια μέρα στο ραντεβού του με τους άλλους, ενάντια στο φόβο.
Το κέρδος μου ήταν να μην φοβάμαι πια.
Αν το έκανα εγώ, μπορείς και συ.