Δευτέρα 7 Σεπτεμβρίου 2009
Ενδοαριστερές Διαμάχες:
Αντι να ασχολούνται με το πως θα γλυτώσουμε τον βιασμό, τσακώνονται για το ποιος θα κρατάει το κουτί με την βαζελίνη.
*Ευτυχώς χτες φαίνεται να βρήκαν μια λύση. Αναμένουμε τη συνέχεια.
*Ευτυχώς χτες φαίνεται να βρήκαν μια λύση. Αναμένουμε τη συνέχεια.
Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2009
Ανταπόκριση από την ΚΠΕ του ΣΥΝ (με update)
Με μαύρη λοιπόν την διάθεση όπως έλεγα στο προηγούμενο ποστ, σήμερα αποφάσισα να πάω να πάρω μυρωδιά από την Κεντρική Πολιτική Επιτροπή του ΣΥΝ που συνεδρίαζε σήμερα.
Με είχαν καλέσει και κάτι φίλοι που είναι στον ΣΥΝ (οκ, κάνω και κακές παρέες, τι θέλετε τώρα?) και ψήθηκα. Βέβαια, οι συγκεκριμένοι που με κάλεσαν, μου είπαν "έλα να κάνεις χάζι τα χάλια μας" και εγώ ρώτησα να χρειάζεται να φέρω γάζες και ιώδιο.
Έφτασα με μια ώρα καθυστέρηση και μόλις ξεκινούσε την ομιλία του ο Τσίπρας (αιώνιοι αριστεροί, τι πρόβλημα και αυτό με το πρωινό ξύπνημα και την ακρίβεια στην έναρξη της διαδικασίας! -όχι οτι με χάλασε βέβαια, και εγώ έτσι είμαι).
Ο Τσίπρας ξεκίνησε την ομιλία του, λέγοντας τα αυτονόητα (για πολλούς αλλά όχι για τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τώρα):
"Έχουμε κλειστεί στη γυάλα μας εδω και 3 μήνες και πρέπει να βγούμε έξω"
"Κάνουμε ότι μπορούμε για να υπονομεύσουμε την ελπίδα που δώσαμε στον κόσμο της Αριστεράς"
"Μας βλέπει ο κόσμος και λέει οτι μαχόμαστε για καρέκλες".
(σημ. αντιδρασέξ: άντε ρε, μα τι λες τώρα Αλέξη?)
Ανέφερε ότι "υπάρχει μια αντιπαράθεση" της οποίας "το πολιτικό υπόβαθρο δεν μπορεί να δει" (καρφί στο ότι γίνεται για τα πρόσωπα και όχι για την πολιτική ο χαμός).
Φαίνοταν πάντως ότι το πήγαινε για μια πρόταση που θα ήταν υποχωρητική προς τις Συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ.
Είπε ότι δεν έχει προσωπικό ζήτημα για αρχηγικές θέσεις (όπου ακούστηκε μέσα από τον κόσμο μια φώνη που είπε "ναι, αλλά μην γίνεις και Ιφιγένεια").
Τόνισε επίσης ότι αρχηγός δεν είναι όποιος μπαίνει επικεφαλής ενός ψηφοδελτίου αλλά όποιος λιώνει τα παπούτσια του στον δρόμο.
Και τέλος έριξε την πρόταση-όχι βόμβα αλλά σίγουρα-χειροβομβίδα:
-Κανένας αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, θα υποβάλλουμε το ψηφοδέλτιο όλοι οι επικεφαλείς όλων των συνιστωσών
-Όλοι θα εκλεγούν με σταυρό και κανένας δεν θα έχει το προνόμιο της διπλής υποψηφιότητας χωρίς σταυροδότηση
-Το Επικρατείας δεν θα έχει κομματικά στελέχη αλλά προσωπικότητες της Αριστεράς.
-Αρχηγός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας θα οριστεί όποιος εκλεγεί από την ίδια την Κ.Ο. που θα προκύψει.
-Θα ζητηθεί από το ΕΣΡ ο Τσίπρας παρότι όχι επικεφαλής του ψηφοδελτίου να μην έχει περιορισμό τηλεοπτικών εμφανίσεων, ως άτυπος αρχηγός.
Άφησε βέβαια ανοιχτό, το ότι αυτά τα θέματα θα πρέπει να συζητηθούν αργότερα και να λυθούν οριστικά- σε βάθος εξαμήνου μετά τις εκλογές.
Μετά, όπως ήταν φυσικό, πήρε τον λόγο ο Κουβέλης.
Ο Κουβέλης πήρε σαφέστατη θέση κατά της πρότασης.
Δήλωσε ότι η αμφισβήτηση στο πρόσωπο του προέδρου του ΣΥΝ είναι αμφισβήτηση προς τον ίδιο τον ΣΥΝ και αυτό δεν μπορεί να το δεχτεί. Επίσης ανέφερε ότι καίτοι ο αντίπαλος του Τσίπρα για την προεδρία του ΣΥΝ, δεν χρησιμοποίησε ποτέ απαξιωτικές φράσεις όπως έκαναν εκπροσωποι των άλλων συνιστωσών.
Αναρωτήθηκε γιατί οι άλλες συνιστώσες, ενώ ήταν αποφασισμένο από την αρχή στον ΣΥΡΙΖΑ ότι επικεφαλής θα τίθεται ο εκάστοτε πρόεδρος τους ΣΥΝ, τι άλλαξε από το 2004, το 2007 αλλά και από τις Ευρωεκλογές.
Και επίσης αναρωτήθηκε τι άλλαξε στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΝ και άλλαξε η απόφαση των 2 προηγούμενων αποφάσεων της των μόλις προηγούμενων ημερών
Τέλος, έκλεισε την ομιλία του λέγοντας ότι "αυτή η απόφαση βάζει σε δοκιμασία την ενότητα του ΣΥΝ.
Στη συνέχεια και αφού είχαν μιλήσει κάνα-δύο ακόμα μέλη της ΚΠΕ του ΣΥΝ ζήτησε και πήρε το λόγο ο Μανώλης Γλέζος, ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.
Κάμποσα μέλη του ΣΥΝ δυσανασχέτησαν από κάτω ("τι δουλεία έχει αυτός να μιλήσει στη δική μας ΚΠΕ?"). Κατηγόρησε τον ΣΥΝ ότι "δείχνει ηγεμονικές τάσεις απέναντι στις άλλες συνιστώσες" -ακούστηκε ένα σούσουρο- και όταν αναφέρθηκε στους αγώνες του και οτι εκείνος στήριξε τον ΣΥΝ στο παρελθόν -όταν κατέβηκε ως υποψήφιος στο Επικρατείας χωρίς πιθανότητα να εκλεγεί- έγινε ένα "μπαμ" από φωνές από κάτω -κάποιοι του θύμιζαν ότι έχει συνεργαστεί και με το ΠΑΣΟΚ. Εκεί είπε ότι "αν δεν θέλετε να με ακούσετε να φύγω" και ο γραμματέας του προεδρείου θύμισε στους φωνάσκοντες τον "πολιτικό πολιτισμό που πρέπει να έχει η Αριστερά". Στη συνέχεια έκανε δυο αναφορές που χειροκροτήθηκαν από μέρος του ακροατηρίου:
Όταν κάλεσε το ακροατήριο να σκεφθεί ποιος κερδίζει από την διάσπαση της Αριστεράς -ο δικομματισμός και η αμερικάνικη πολιτική- και όταν είπε ότι το ζήτημα είναι η ενότητα.
Στη συνέχεια βγήκα για τσιγάρο και μια τζούρα καφέ.
Άκουσα διάφορες συζητήσεις σε πηγαδάκια, οι περισσότεροι συμφωνούσαν με την πρόταση Τσίπρα, κάποιοι φοβόντουσαν ότι μπορεί να αποχωρήσουν οι Ανανεωτικοί, κάποιοι άλλοι έλεγαν ότι είναι ήττα για τον ΣΥΝ να πάει έτσι.
Ξαναμπήκα λίγο αργότερα για να ακούσω τι θα έλεγαν άλλοι ομιλητές.
Κάποιοι ελάχιστοι πρότειναν την καταψήφιση της πρότασης γιατί θα μείωνε τον ΣΥΝ, κάποιοι άλλοι έστριβαν δια του αρραβώνος λέγοντας ότι "δεν θα καταψηφίσουν την πρόταση" αλλά η πλειοψηφία των ομιλητών έδειχναν να έχουν πιάσει το νόημα -την αηδία του κόσμου της Αριστεράς- και προέτασαν την ενότητα της Αριστεράς από τον κομματικό πατριωτισμό.
Κάπου εκεί αποφάσισα ότι είχα ακούσει και δει αρκετά και την έκανα. Έμεναν λίγοι ακόμα ομιλητές και η ψηφοφορία.
Σημειώσεις:
Γράφοντας το ποστ, έγραφα ταυτόχρονα και κάποια σχόλια. Τα έκοψα, για να μείνει μόνο το "ρεπορτάζ" και τα αντέγραψα σε ποστ που θα ακολουθήσει.
Σαν πρώτη γνώμη πάντως, μου άρεσε πολύ η πρόταση του Τσίπρα, την οποία θεωρώ δημοκρατική, αριστερή, έξυπνη και μάγκικη.
Αν πριν ένα χρόνο μου έλεγε κανείς ότι μια πρόταση Τσίπρα θα με έκανε να δω μια αχτίδα φωτός, θα τον έπαιρνα για τρελό. Ποιος, εγώ που ήθελα να μπω στο 5Χ5 του τουρνουά αστέγων στην αντίπαλη ομάδα για να βγάλω το άχτι μου με μια κλωτσιά?
Και όμως.
Μπράβο Cool-Αλέξη!
UPDATE: Μέχρι να τελειώσω το γράψιμο του ποστ,
- Είχε υπερψηφίσει η πλειοψηφία της ΚΠΕ του ΣΥΝ την πρόταση του Τσίπρα
- Είχε συνεδριάσει η επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ και είχε αποδεχτεί την πρόταση, πλην της ΚΟΕ η οποία επιφυλάχθηκε να απαντήσει αύριο, μετά την συνεδρίαση των δικών της οργάνων
- Ο Αλαβάνος με επιστολή του -προς την επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ- είχε ταχθεί υπέρ της πρότασης Τσίπρα. Σημειωτέον ότι ο Αλαβάνος ΔΕΝ παρουσιάτηκε στην ΚΠΕ του ΣΥΝ.
Με είχαν καλέσει και κάτι φίλοι που είναι στον ΣΥΝ (οκ, κάνω και κακές παρέες, τι θέλετε τώρα?) και ψήθηκα. Βέβαια, οι συγκεκριμένοι που με κάλεσαν, μου είπαν "έλα να κάνεις χάζι τα χάλια μας" και εγώ ρώτησα να χρειάζεται να φέρω γάζες και ιώδιο.
Έφτασα με μια ώρα καθυστέρηση και μόλις ξεκινούσε την ομιλία του ο Τσίπρας (αιώνιοι αριστεροί, τι πρόβλημα και αυτό με το πρωινό ξύπνημα και την ακρίβεια στην έναρξη της διαδικασίας! -όχι οτι με χάλασε βέβαια, και εγώ έτσι είμαι).
Ο Τσίπρας ξεκίνησε την ομιλία του, λέγοντας τα αυτονόητα (για πολλούς αλλά όχι για τον ΣΥΝ και τον ΣΥΡΙΖΑ μέχρι τώρα):"Έχουμε κλειστεί στη γυάλα μας εδω και 3 μήνες και πρέπει να βγούμε έξω"
"Κάνουμε ότι μπορούμε για να υπονομεύσουμε την ελπίδα που δώσαμε στον κόσμο της Αριστεράς"
"Μας βλέπει ο κόσμος και λέει οτι μαχόμαστε για καρέκλες".
(σημ. αντιδρασέξ: άντε ρε, μα τι λες τώρα Αλέξη?)
Ανέφερε ότι "υπάρχει μια αντιπαράθεση" της οποίας "το πολιτικό υπόβαθρο δεν μπορεί να δει" (καρφί στο ότι γίνεται για τα πρόσωπα και όχι για την πολιτική ο χαμός).
Φαίνοταν πάντως ότι το πήγαινε για μια πρόταση που θα ήταν υποχωρητική προς τις Συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ.
Είπε ότι δεν έχει προσωπικό ζήτημα για αρχηγικές θέσεις (όπου ακούστηκε μέσα από τον κόσμο μια φώνη που είπε "ναι, αλλά μην γίνεις και Ιφιγένεια").
Τόνισε επίσης ότι αρχηγός δεν είναι όποιος μπαίνει επικεφαλής ενός ψηφοδελτίου αλλά όποιος λιώνει τα παπούτσια του στον δρόμο.
Και τέλος έριξε την πρόταση-όχι βόμβα αλλά σίγουρα-χειροβομβίδα:
-Κανένας αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ, θα υποβάλλουμε το ψηφοδέλτιο όλοι οι επικεφαλείς όλων των συνιστωσών
-Όλοι θα εκλεγούν με σταυρό και κανένας δεν θα έχει το προνόμιο της διπλής υποψηφιότητας χωρίς σταυροδότηση
-Το Επικρατείας δεν θα έχει κομματικά στελέχη αλλά προσωπικότητες της Αριστεράς.
-Αρχηγός της Κοινοβουλευτικής Ομάδας θα οριστεί όποιος εκλεγεί από την ίδια την Κ.Ο. που θα προκύψει.
-Θα ζητηθεί από το ΕΣΡ ο Τσίπρας παρότι όχι επικεφαλής του ψηφοδελτίου να μην έχει περιορισμό τηλεοπτικών εμφανίσεων, ως άτυπος αρχηγός.
Άφησε βέβαια ανοιχτό, το ότι αυτά τα θέματα θα πρέπει να συζητηθούν αργότερα και να λυθούν οριστικά- σε βάθος εξαμήνου μετά τις εκλογές.
Μετά, όπως ήταν φυσικό, πήρε τον λόγο ο Κουβέλης.
Ο Κουβέλης πήρε σαφέστατη θέση κατά της πρότασης.
Δήλωσε ότι η αμφισβήτηση στο πρόσωπο του προέδρου του ΣΥΝ είναι αμφισβήτηση προς τον ίδιο τον ΣΥΝ και αυτό δεν μπορεί να το δεχτεί. Επίσης ανέφερε ότι καίτοι ο αντίπαλος του Τσίπρα για την προεδρία του ΣΥΝ, δεν χρησιμοποίησε ποτέ απαξιωτικές φράσεις όπως έκαναν εκπροσωποι των άλλων συνιστωσών.
Αναρωτήθηκε γιατί οι άλλες συνιστώσες, ενώ ήταν αποφασισμένο από την αρχή στον ΣΥΡΙΖΑ ότι επικεφαλής θα τίθεται ο εκάστοτε πρόεδρος τους ΣΥΝ, τι άλλαξε από το 2004, το 2007 αλλά και από τις Ευρωεκλογές.
Και επίσης αναρωτήθηκε τι άλλαξε στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΝ και άλλαξε η απόφαση των 2 προηγούμενων αποφάσεων της των μόλις προηγούμενων ημερών
Τέλος, έκλεισε την ομιλία του λέγοντας ότι "αυτή η απόφαση βάζει σε δοκιμασία την ενότητα του ΣΥΝ.
Στη συνέχεια και αφού είχαν μιλήσει κάνα-δύο ακόμα μέλη της ΚΠΕ του ΣΥΝ ζήτησε και πήρε το λόγο ο Μανώλης Γλέζος, ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ.
Κάμποσα μέλη του ΣΥΝ δυσανασχέτησαν από κάτω ("τι δουλεία έχει αυτός να μιλήσει στη δική μας ΚΠΕ?"). Κατηγόρησε τον ΣΥΝ ότι "δείχνει ηγεμονικές τάσεις απέναντι στις άλλες συνιστώσες" -ακούστηκε ένα σούσουρο- και όταν αναφέρθηκε στους αγώνες του και οτι εκείνος στήριξε τον ΣΥΝ στο παρελθόν -όταν κατέβηκε ως υποψήφιος στο Επικρατείας χωρίς πιθανότητα να εκλεγεί- έγινε ένα "μπαμ" από φωνές από κάτω -κάποιοι του θύμιζαν ότι έχει συνεργαστεί και με το ΠΑΣΟΚ. Εκεί είπε ότι "αν δεν θέλετε να με ακούσετε να φύγω" και ο γραμματέας του προεδρείου θύμισε στους φωνάσκοντες τον "πολιτικό πολιτισμό που πρέπει να έχει η Αριστερά". Στη συνέχεια έκανε δυο αναφορές που χειροκροτήθηκαν από μέρος του ακροατηρίου:Όταν κάλεσε το ακροατήριο να σκεφθεί ποιος κερδίζει από την διάσπαση της Αριστεράς -ο δικομματισμός και η αμερικάνικη πολιτική- και όταν είπε ότι το ζήτημα είναι η ενότητα.
Στη συνέχεια βγήκα για τσιγάρο και μια τζούρα καφέ.
Άκουσα διάφορες συζητήσεις σε πηγαδάκια, οι περισσότεροι συμφωνούσαν με την πρόταση Τσίπρα, κάποιοι φοβόντουσαν ότι μπορεί να αποχωρήσουν οι Ανανεωτικοί, κάποιοι άλλοι έλεγαν ότι είναι ήττα για τον ΣΥΝ να πάει έτσι.Ξαναμπήκα λίγο αργότερα για να ακούσω τι θα έλεγαν άλλοι ομιλητές.
Κάποιοι ελάχιστοι πρότειναν την καταψήφιση της πρότασης γιατί θα μείωνε τον ΣΥΝ, κάποιοι άλλοι έστριβαν δια του αρραβώνος λέγοντας ότι "δεν θα καταψηφίσουν την πρόταση" αλλά η πλειοψηφία των ομιλητών έδειχναν να έχουν πιάσει το νόημα -την αηδία του κόσμου της Αριστεράς- και προέτασαν την ενότητα της Αριστεράς από τον κομματικό πατριωτισμό.
Κάπου εκεί αποφάσισα ότι είχα ακούσει και δει αρκετά και την έκανα. Έμεναν λίγοι ακόμα ομιλητές και η ψηφοφορία.
Σημειώσεις:
Γράφοντας το ποστ, έγραφα ταυτόχρονα και κάποια σχόλια. Τα έκοψα, για να μείνει μόνο το "ρεπορτάζ" και τα αντέγραψα σε ποστ που θα ακολουθήσει.
Σαν πρώτη γνώμη πάντως, μου άρεσε πολύ η πρόταση του Τσίπρα, την οποία θεωρώ δημοκρατική, αριστερή, έξυπνη και μάγκικη.
Αν πριν ένα χρόνο μου έλεγε κανείς ότι μια πρόταση Τσίπρα θα με έκανε να δω μια αχτίδα φωτός, θα τον έπαιρνα για τρελό. Ποιος, εγώ που ήθελα να μπω στο 5Χ5 του τουρνουά αστέγων στην αντίπαλη ομάδα για να βγάλω το άχτι μου με μια κλωτσιά?
Και όμως.
Μπράβο Cool-Αλέξη!
UPDATE: Μέχρι να τελειώσω το γράψιμο του ποστ,
- Είχε υπερψηφίσει η πλειοψηφία της ΚΠΕ του ΣΥΝ την πρόταση του Τσίπρα
- Είχε συνεδριάσει η επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ και είχε αποδεχτεί την πρόταση, πλην της ΚΟΕ η οποία επιφυλάχθηκε να απαντήσει αύριο, μετά την συνεδρίαση των δικών της οργάνων
- Ο Αλαβάνος με επιστολή του -προς την επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ- είχε ταχθεί υπέρ της πρότασης Τσίπρα. Σημειωτέον ότι ο Αλαβάνος ΔΕΝ παρουσιάτηκε στην ΚΠΕ του ΣΥΝ.
Εκλογικό Αδιέξοδο
Μέχρι τώρα αυτές οι εκλογές που έρχονται, με έφερναν σε μεγάλο προβληματισμό και αδιέξοδο.
Τι σκατά να ψηφίσω τώρα?
Είχα γράψει την θέση μου, περί συμμετοχής και όχι αποχής πριν από τις Ευρωεκλογές, καθώς και τις επιλογές μου (Εκλογές, Αποχή, Συμμετοχή, Πρόβατα, Κατσίκια και το λουρί της μάνας).
Στα σχόλια εκείνου του ποστ, υπήρξαν πολλές ενδιαφέρουσες αντίθετες με τη δική μου απόψεις στις οποίες δεν προλάβαινα τότε να ανταπαντήσω (και συγγνώμη για όσους έκαναν τον κόπο).
Οι εξελίξεις στην αριστερά (ορθότερα, στον ΣΥΡΙΖΑ) δικαίωναν σε πολλά τους "αντιφρονούντες" σχολιαστές μου. Κάτι που έγραψα και εγώ σε επόμενο ποστ μου (Αλεξοαλεκολιες). Και η συνέχεια όλο το καλοκαίρι, ενίσχυε την άποψη που εξέφραζα σε εκείνο το ποστ. Αηδία. Χάλι μαύρο. Και όχι μόνο το καλοκαίρι αλλά και τώρα, που έχουν προκυρηχτεί εκλογές οι "Ριζοσπαστικοί Αριστεροί" παίζουν τις κουμπάρες!
"Να είναι αρχηγός ο Τσίπρας"
"Όχι, να μην είναι"
"Και ποιος να είναι?"
"Να είναι ο Αλαβάνος"
"Και γιατί ο Αλαβάνος"
"Ε τότε ποιος?"
"Να είναι ο Μπανιάς"
"Και γιατί να είναι ο Μπανιάς?"
"Και ποιος να είναι τότε?"
"Να είναι ο Ρούντι" (σ.αντιδρασέξ, ο Ρινάλντι, οχι το Ελαφάκι).
"......."
ΧΕΣΕ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΑΓΝΑΝΤΕΥΕ!
(Διαβάστε και τα δύο ποστ από την Καλύβα Ψηλά στο Βουνό του Παππούλη και του Θανάσημου, τα οποία και με εκφράζουν σε μεγάλο βαθμό.)
Αδιέξοδο λοιπόν!
Οκ, μέχρι τώρα, από τότε που εγκατέλειψα την αποχή, ψήφιζα ΣΥΡΙΖΑ (3 φορές δλδ):
Μια για την ενότητα της Αριστεράς (την πρώτη), δύο για το ψαλίδισμα των ποσοστών του δικομματισμού.
Και τώρα? Τώρα τι?
Οκ, να συμμετέχω και να ψηφίσω. Τι όμως ρε γαμώτο?
Όταν αυτοί που "στήριξα" με απογοητέυουν τόσο οικτρά?
Όταν βλέπω τις "συνιστώσες" στην τούρλα του Σαββάτου να λένε "όχι, δεν θα είναι αρχηγός ο αρχηγός του ΣΥΝ" και τον ΣΥΝ να στυλώνει τα πόδια και να λέει "ή ο δικός μας ή τίποτα" και "εμείς είμαστε τον έχουμε πιο μεγάλο και το δικό μας πρέπει να περάσει" (τον πολιτικό σχηματισμό βρε ανόητα, τι σκεφτήκατε?).
Μαυρίλα. Τις προηγούμενες μέρες σκεφτόμουν πολλά που θα ήθελα να γράψω, για αυτή μου την απογοήτευση, αυτή την αηδία που ένιωθα. Κανένα κουράγιο όμως, μόλις έχω γυρίσει και από διακοπές, να πάνε να γαμηθούνε όλοι έλεγα, θα δούμε μέχρι την ώρα της κάλπης.
Πάντως, σκεφτόμουν από αποχή (ναι, ακόμα και αυτό!) εως Κάτμαν.
Ή ακόμα, σκεφτόμουν να ψηφίσω Όμερ Σιμπσον!
Ή ακόμα και Al Bundy, γιατί όχι?
Τι σκατά να ψηφίσω τώρα?
Είχα γράψει την θέση μου, περί συμμετοχής και όχι αποχής πριν από τις Ευρωεκλογές, καθώς και τις επιλογές μου (Εκλογές, Αποχή, Συμμετοχή, Πρόβατα, Κατσίκια και το λουρί της μάνας).
Στα σχόλια εκείνου του ποστ, υπήρξαν πολλές ενδιαφέρουσες αντίθετες με τη δική μου απόψεις στις οποίες δεν προλάβαινα τότε να ανταπαντήσω (και συγγνώμη για όσους έκαναν τον κόπο).
Οι εξελίξεις στην αριστερά (ορθότερα, στον ΣΥΡΙΖΑ) δικαίωναν σε πολλά τους "αντιφρονούντες" σχολιαστές μου. Κάτι που έγραψα και εγώ σε επόμενο ποστ μου (Αλεξοαλεκολιες). Και η συνέχεια όλο το καλοκαίρι, ενίσχυε την άποψη που εξέφραζα σε εκείνο το ποστ. Αηδία. Χάλι μαύρο. Και όχι μόνο το καλοκαίρι αλλά και τώρα, που έχουν προκυρηχτεί εκλογές οι "Ριζοσπαστικοί Αριστεροί" παίζουν τις κουμπάρες!
"Να είναι αρχηγός ο Τσίπρας"
"Όχι, να μην είναι"
"Και ποιος να είναι?"
"Να είναι ο Αλαβάνος"
"Και γιατί ο Αλαβάνος"
"Ε τότε ποιος?"
"Να είναι ο Μπανιάς"
"Και γιατί να είναι ο Μπανιάς?"
"Και ποιος να είναι τότε?"
"Να είναι ο Ρούντι" (σ.αντιδρασέξ, ο Ρινάλντι, οχι το Ελαφάκι).
"......."
ΧΕΣΕ ΨΗΛΑ ΚΑΙ ΑΓΝΑΝΤΕΥΕ!
(Διαβάστε και τα δύο ποστ από την Καλύβα Ψηλά στο Βουνό του Παππούλη και του Θανάσημου, τα οποία και με εκφράζουν σε μεγάλο βαθμό.)
Αδιέξοδο λοιπόν!
Οκ, μέχρι τώρα, από τότε που εγκατέλειψα την αποχή, ψήφιζα ΣΥΡΙΖΑ (3 φορές δλδ):
Μια για την ενότητα της Αριστεράς (την πρώτη), δύο για το ψαλίδισμα των ποσοστών του δικομματισμού.
Και τώρα? Τώρα τι?
Οκ, να συμμετέχω και να ψηφίσω. Τι όμως ρε γαμώτο?
Όταν αυτοί που "στήριξα" με απογοητέυουν τόσο οικτρά?
Όταν βλέπω τις "συνιστώσες" στην τούρλα του Σαββάτου να λένε "όχι, δεν θα είναι αρχηγός ο αρχηγός του ΣΥΝ" και τον ΣΥΝ να στυλώνει τα πόδια και να λέει "ή ο δικός μας ή τίποτα" και "εμείς είμαστε τον έχουμε πιο μεγάλο και το δικό μας πρέπει να περάσει" (τον πολιτικό σχηματισμό βρε ανόητα, τι σκεφτήκατε?).
Μαυρίλα. Τις προηγούμενες μέρες σκεφτόμουν πολλά που θα ήθελα να γράψω, για αυτή μου την απογοήτευση, αυτή την αηδία που ένιωθα. Κανένα κουράγιο όμως, μόλις έχω γυρίσει και από διακοπές, να πάνε να γαμηθούνε όλοι έλεγα, θα δούμε μέχρι την ώρα της κάλπης.
Πάντως, σκεφτόμουν από αποχή (ναι, ακόμα και αυτό!) εως Κάτμαν.
Ή ακόμα, σκεφτόμουν να ψηφίσω Όμερ Σιμπσον!
Ή ακόμα και Al Bundy, γιατί όχι?(Η συνέχεια με την ανταπόκριση στο αμέσως επόμενο ποστ, σε λίγη ώρα - βγήκε ήδη σεντόνι)
Πέμπτη 3 Σεπτεμβρίου 2009
4 Οκτωβρίου οι Εκλογές
Και τι είναι στις 4 Οκτωβρίου???
Παγκόσμια Γιορτή Πουλιών & Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων!
Εξαιρετικός ο συμβολισμός του καταλληλότερου!
Θα πάμε να ψηφίσουμε εμείς τα Ζώα ενώ αυτός θα πάρει το πουλί.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
